Συζήτηση με την Ελένη Δαφνίδη

Η Ελένη Δαφνίδη γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1978. Το 1996 αποφοίτησε από το κλασικό τμήμα του Παγκύπριου Γυμνασίου και ακολούθησε νομικές σπουδές στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Παράλληλα ασχολήθηκε με την στιχουργική και την ποίηση, ενώ “Η εξολόθρευση της Μπάρμπι” (η πρώτη λογοτεχνική της απόπειρα) έχει μεταφραστεί στα γερμανικά.


Κατ’ αρχήν θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε που μας κάνετε την τιμή να μιλήσετε στο LovArt’s Corner.

  • Έχετε σπουδάσει και εργάζεστε ως δικηγόρος, τι ήταν αυτό που σας παρακίνησε να ασχοληθείτε με την συγγραφή βιβλίων;

Έχω ζωηρή φαντασία. Πρέπει να την εκτονώνω κάπου διαφορετικά υπολειτουργώ στην κανονική ζωή.

  • Ποιο βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα και το ξεχωρίσατε;

Το Slapstick or lonesome no more του Vonnegut.

  • Έχετε κάποιον αγαπημένο λογοτεχνικό ήρωα;

Ο Alobar από το Jitterbug Perfume του Tom Robbins. Μεγάλος λογοτεχνικός  έρωτας.

  • Έχετε κάποιον αγαπημένο λογοτεχνικό ήρωα από αυτούς που εσείς δημιουργήσατε; Ταυτιστήκατε με κάποιον από αυτούς;

84090-800x800Με την Αμαράντα από το Σ’ αγαπώ δε μ’ αγαπάς. Κατά φαντασία ασθενής, διαθέτει βαλιτσάκι με φάρμακα δια πάσαν νόσον, διατηρεί συλλογή από αλοιφές τις οποίες ουδέποτε χρειάστηκε. Θέλει να είναι υπόδειγμα υγείας ωστόσο δεν έχει την παραμικρή διάθεση να αποχωριστεί τις κακές τις συνήθειες. Εγώ.

 

  • Το κωμικό στοιχείο είναι κυρίαρχο στα βιβλία σας, συνεχίζει να είναι κυρίαρχο και στην δική σας καθημερινότητα;

Γελάω πολύ με τον εαυτό μου και την καθημερινότητα μου. Αλλά δεν υπάρχει μόνο αυτή η πλευρά. Έχω και τις μαύρες μου.

  • Θα γράφατε ποτέ κάποιο άλλο λογοτεχνικό είδος; Ποιο θα ήταν αυτό;

Έχω γράψει πολλά λογοτεχνικά είδη. Τα κρατάω στο συρτάρι μέχρι να αποφασίσω τι θα κάνω μαζί τους.

  • Πριν γράψετε ένα βιβλίο, τι προεργασία κάνετε; Έχετε κάποιο «τελετουργικό»;

Διαλέγω την πιο ήσυχη γωνιά, μαζεύω γύρω μου σοκολάτες, καφέδες, πολύχρωμα στυλό και τετράδια. Κάθομαι στο πάτωμα, ξαπλώνω στον καναπέ. Μιλάω στους ήρωες μου. Διαβάζω φωνακτά όσα έχω γράψει. Μία τέτοια έξαλλη κατάσταση επικρατεί.  Έχετε δει κάτι συγγραφείς με ύφος βαθιάς περισυλλογής και χοντρά γυαλιά καθισμένους μπροστά στην τεράστια οθόνη του υπολογιστή τους σ’ ένα βαρύ ξύλινο γραφείο; Δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία, δεν ξέρω πως το κάνουν.

dafnidi650-864x400_c

  • Μέσα στα πολλά θετικά σχόλια θα υπάρχουν και κάποια αρνητικά. Πως σας επηρεάζουν; Τι σκέφτεστε αφότου τα διαβάσετε;

Στα δυο πρώτα βιβλία βίωσα τραγικές στιγμές. Στο μυαλό μου το είχα κανονίσει κάπως έτσι «λοιπόν, γράφω βιβλίο, εκδίδω βιβλίο, το λατρεύουν όλοι, περνάω στο επόμενο, αγάπη παντού». Όχι! Δεν μπορείς να αρέσεις σε όλους κάτι που εγώ τότε το έπαιρνα κατάκαρδα. Είχα εξαντλήσει όλα τα αποθέματα Ζαντάκ για τους πόνους στο στομάχι. Αρνητική κριτική και Ζαντάκ. Αρνητική κριτική και Ζαντάκ  Έτσι το πήγαινα. Ώσπου αναγκάστηκα να αναθεωρήσω και ν’ αφήσω χαπάκια για τον στομαχόπονο και για κανέναν άλλον. Η εμφάνιση μας, η δουλειά μας, ο χαρακτήρας μας, το έργο μας δεν γίνεται να αρέσει σε όλους. Βέβαια έχουν περάσει και δέκα χρόνια από τότε. Όσο μεγαλώνεις τόσο λιγότερο σε απασχολεί το αν είσαι αρεστός ή όχι στους άλλους κυρίως επειδή τα βρίσκεις με τον εαυτό σου.

  • Θα θέλατε να δείτε κάποια στιγμή τις ιστορίες σας στην τηλεόραση ή τον κινηματογράφο;

Με φοβίζει αυτή η προοπτική. Η συγγραφή είναι μια μοναχική διαδικασία στην οποία κινείς μόνος σου όλα τα νήματα. Δεν ξέρω πως θα διαχειριζόμουν μία περίπτωση κατά την οποία θα έπεφταν άλλα εκατό άτομα πάνω σε μια δική μου ιστορία και της άλλαζαν τα φώτα.

  • Η αλήθεια είναι πως αποφεύγετε τα φώτα της δημοσιότητας. Υπάρχει κάποιος λόγος που τα αποφεύγετε;

Να κάνω τι στα φώτα της δημοσιότητας; Να μιλήσω για τους κωμικούς μου ήρωες; Υποτίθεται ότι τα βιβλία μιλάνε μόνα τους. Εξάλλου θεωρώ ότι υπάρχει πληρότητα σε κωμικές φυσιογνωμίες. Από το χώρο της τέχνης μέχρι το χώρο της πολιτικής, κυρίως το χώρο της πολιτικής, έχουμε γεμίσει κωμικούς. Αν ποτέ αδειάσει καμιά θέση θα εμφανιστώ κι εγώ να μιλήσω για τους δικούς μου. Προς το παρόν το αφήνω πάνω στους πρώτους. Και το πάνε μια χαρά. Πιο κωμικά δεν γίνεται!

  • Το τελευταίο σας βιβλίο «Δε σε είδα, δε σε ξέρω» έχει για κεντρική ηρωίδα μία κοπέλα, η οποία στην εφηβεία της έχει υποστεί εκφοβισμό. Πείτε μας την γνώμη σας γύρω από αυτό. Πως πρέπει να αντιμετωπίζουν το ζήτημα οι γονείς του θύτη αλλά και του θύματος; Τι θα συμβουλεύατε να πράξει ένα παιδί που δέχεται bulling;

de_se_eida_de_se_xerwΈχουν μιλήσει χιλιάδες ειδικοί για το πώς πρέπει να χειριζόμαστε τέτοιες καταστάσεις και τέτοιου είδους συμβουλές πρέπει να τις παίρνουμε απ’ αυτούς. Στο παιδί όμως και τον ενήλικα που δέχεται εκφοβισμό θα έλεγα να μιλήσει όσο το δυνατόν συντομότερα. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σε τρομοκρατεί σε κανέναν χώρο και να σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αφήνεις μία τέτοια κατάσταση να διαιωνίζεται. Η ζωή είναι πολύτιμη για να την ζεις μέσα στον σιωπή και τον φόβο.

  • Τα εκδικητικά αισθήματα που κουβαλάει η ηρωίδα μετά από τόσα χρόνια, εξαιτίας του εκφοβισμού που είχε βιώσει, πιστεύετε ότι θα μπορούσαν να αντικατοπτρίσουν την πραγματικότητα που βιώνουν κάποια άτομα;

Η ηρωίδα μου δεν τόλμησε να μιλήσει όταν έπρεπε  με αποτέλεσμα να κουβαλά μέσα της για πολλά χρόνια τις άσχημες αναμνήσεις που της χάλασαν την εφηβεία. Αυτό συμβαίνει συνήθως όταν δεν έρχεσαι αντιμέτωπος με τις καταστάσεις και αποφασίζεις να τις πνίξεις μέσα σου θεωρώντας ότι θα εξαφανιστούν ως δια μαγείας από μόνες τους.

  • Τελικά όσον αφορά την ιστορία του βιβλίου, ποιο θα μπορούσε να είναι το ηθικό δίδαγμα;

Ότι δεν χτυπάς το τέρας με το να γίνεσαι κι εσύ τέρας. Δεν είναι αυτή η λύση.

  • Κλείνοντας και αφού σας ευχαριστήσουμε θερμά για τη συνέντευξη, θα θέλατε να μας μιλήσετε για τα επόμενα συγγραφικά σας πλάνα;

Πίνω καφέδες, τρώω σοκολάτες και γράφω με πολύχρωμα στυλό για κάποια Άλμα και τα παράξενα ταξίδια της


Βιβλιογραφία της συγγραφέως:

(2016) Δε σε είδα δε σε ξέρω, Ψυχογιός
(2015) Τη μέρα που έπεσα απ’ τα σύννεφα, Ψυχογιός
(2014) Μόνα, Μόνα, είσαι εδώ;, Ψυχογιός
(2013) Η Αλίκη στη χώρα των ψεμάτων, Ψυχογιός
(2012) Η εξολόθρευση της Μπάρμπι, Ψυχογιός
(2012) Σ’ αγαπώ, δε μ’ αγαπάς, Ψυχογιός
(2011) Εμμονές και ληγμένες αγάπες, Ψυχογιός
(2010) Μικρές απιστίες, μεγάλες τιμωρίες, Ψυχογιός
(2010) Συνάντησέ με στις δώδεκα, Ψυχογιός
(2008) Μικρές απιστίες, μεγάλες τιμωρίες, Ψυχογιός
(2005) Η εξολόθρευση της Μπάρμπι, Ψυχογιός
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s