Παιδικές σειρές που αγαπήσαμε (α’ μέρος)

Τις μέρες που εχει αρκετό κρύο εμείς οι μητέρες, δεν αφήνουμε τα παιδιά να βγουν πολύ απο το σπίτι και πονοκεφαλιάζουμε πως θα περάσει η ώρα τους. Άλλες φορές θα τους βάλουμε ένα DVD ή θα κάτσουμε μαζί τους να παίξουμε ένα επιτραπέζιο.

Μια μέρα λοιπόν, που καθόμουν μαζί τους και ψάχναμε το YouTube κάτι να δούμε,  βλέποντας τις καινούριες παιδικές σειρές, θυμήθηκα τα δικά μου αγαπημένα σίριαλ που έβλεπα στην ηλικία τους ή και λίγο πιο μετά. Πόσες ώρες περνούσα βλέποντας τα! Γύριζα απο το σχολείο και διάβαζα γρήγορα μην τυχών και έχανα κάποιο επεισόδιο απο την Κάντυ Κάντυ ή το μικρό σπίτι στο λιβάδι. Θέλετε να θυμηθούμε κάποια απο αυτά; Σκέφτομαι στο πρώτο μέρος της παρουσίασης να θυμηθούμε τα κινούμενα σχέδια.

Κάντυ – Κάντυ

photos-of-candy-candy-2541Αυτή τη σειρά την λάτρευα! Η απόλυτη παιδική σαπουνόπερα! Δεν πιστεύω οτι υπήρξε κορίτσι εκείνa τα χρόνια που να μην έβλεπε Κάντυ – Κάντυ! Είχε τόση επιτυχία που είχε βγει και σε έντυπο, το οποίο αγόραζα φανατικά! (μάλλον μου το αγόραζαν). Σε κάθε διάλειμμα στο δημοτικό όλες οι συμμαθήτριες μου και εγώ συζητούσαμε και αναλύαμε το επεισόδιο της προηγούμενης μέρας. Η μικρή ορφανή Κάντυ με τις ξανθές μπούκλες, τις φακίδες στη μύτη, τα τεράστια καταπράσινα μάτια και το ρακούν που τη συνόδευε όπου κι αν πήγαινε, που βασανιζόταν απο την πλούσια και στριμμένη Ελίζα και τον αδερφό της. Ο έρωτας της για τον Άντονι και μετέπειτα για τον Τέρι (εγώ ψήφιζα Τέρι δαγκωτό!) μας είχε κάνει να πέφτουμε στα πατώματα.


Ροζ πάνθηρας

roz-panthiras-2Αυτό το απαθές, αμίλητο αιλουροειδές είχε κερδίσει τις καρδιές όλων μας. Μόλις άκουγα αυτήν την αξέχαστη μουσική που ξεκινούσε η σειρά, καθόμουν στον καναπέ και απολάμβανα τον ράθυμο και πανέξυπνο ροζ πάνθηρα που ήξερε πως να αποφύγει όλες τις κακοτοπιές. Μαζί με τον ροζ πάνθηρα βλέπαμε τον μικρό ανθρωπάκο με το μουστάκι, τον επιθεωρητή Κλουζώ, τον μυρμυγκοφάγο και το μυρμήγκι. Κάθε μέρα παιζόταν 2-3 επεισόδια των επτά λεπτών. Σε αυτό το μισάωρο είχαμε απολαυστικές στιγμές γέλιου.


Μια φορά και έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος

thymasai-pou-otan-eimastan-paidia-vlepame-to-yperoxo-mia-fora-ki-enan-kairo-itan-o-anthropos-col-8Μου άρεσε τόσο πολύ αυτή η σειρά! Είχε εκπαιδευτικό χαρακτήρα και είχε κάνει πολύ μεγάλη επιτυχία. Συμπαθούσα πολύ τον σοφό Μαέστρο με τα μακριά του γένια και τη παρέα του, τον Πίτερ και τον Τζάμπο. Ταξίδεψα σχεδόν παντού μαζί τους, απο την εποχή του Περικλή ως και τον διαφωτισμό. Μας έμαθαν πως δημιουργήθηκε η γη και επισκέφθηκα μαζί τους το διάστημα. Είδαμε τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι άνθρωποι ανάλογα με την εποχή που ζούσαν και την κατανοήσαμε καλύτερα πολλά θέματα που μας δυσκόλευαν ως παιδιά.


Μικρό μου πόνυ

%cf%80%cf%8c%ce%bd%cf%85Μια υπέροχη κοιλάδα που εκεί ζούσαν πανέμορφα πόνυ. Σε εκείνη τη μακρινή κοιλάδα, τους επισκέπτεται κάθε τόσο η Σούζαν με τα αδέρφια της και μαζί ζουν φανταστικές περιπέτειες. Τι άλλο να ζητήσει ένα παιδί; Είχα κολλήσει τόσο πολύ με αυτή τη σειρά που είχα καταντήσει κουραστική στους γύρω μου. Κάθε τόσο έτρεχα στο βίντεο κλαμπ της γειτονιάς και νοίκιαζα τη βιντεοκασέτα με τη σειρά. Είχα μάθει απέξω όλα τα ονόματα των πόνυ και ακόμα σιγοτραγουδάω το τραγουδάκι της έναρξης της σειράς.


Αστυνόμος Σαϊνης

%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%ad%cf%82-%ce%b8%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%bf%ce%bc%cf%89%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bcΠόσοι δεν είχαμε πει τη φράση “εμπρός, λοιπόν, καλό μου χέρι”; Ο επιθεωρητής με την γκρίζα καμπαρντίνα και το καπέλο που ήταν γεμάτο εκπλήξεις είχε γίνει μια αγαπημένη συνήθεια. Τι έβγαζε απο εκείνο το καπέλο;! Ήταν τόσο αδέξιος που κάποιες στιγμές δεν γινόταν να μην αναρωτηθείς πως κατάφερε να γίνει επιθεωρητής αλλά μετά έβλεπες την ανιψιά του, την πανέξυπνη Πένυ με τον σκύλο της και είχες την απάντηση. Απο πόσες παγίδες τον είχαν γλιτώσει που του είχε στήσει ο σατανικός MAD; Ο κακός που ποτέ δεν είδαμε το πρόσωπο του, αλλά βλέπαμε πάντα την αντιπαθητική γάτα του. Και πάντα το επεισόδιο θα έκλεινε με την ατάκα “την επόμενη φορά Σαϊνη, την επόμενη φορά”.


Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον

nils2Ένα υπέροχο παραμύθι  που είχα την τύχη να γίνει παιδική σειρά και να το δω. Το άτακτο και τεμπέλικο αγοράκι με το κόκκινο σκουφάκι, που βασάνιζε τα ζώα στο αγρόκτημα του έπαιρνε το μάθημα που του άξιζε κάνοντας ένα μακρινό και υπέροχο ταξίδι πάνω σε μια χήνα για να γλιτώσει απο την εκδίκηση των ζώων. Όλοι θυμόμαστε τις χήνες, την Άκα, τον Γκούναρ και φυσικά τον πιο αγαπημένο απ’ όλους, τον Μάρτιν. Μαζί με τον Νιλς, μάθαμε κι εμείς να σεβόμαστε την φύση και τα ζώα.


Καμπαμαρού

kabamaru_cΆλλη μια μεγάλη αδυναμία! Ο Καμπαμαρού, ένα  αξιολάτρευτο χωριατόπαιδο με αδυναμία στην μακαρονάδα και φυσικά στην Μάι. Πόσο χαιρόμουν όταν βοηθούσε το σχολείο του να νικήσει το αντίπαλο του χάρη στο ταλέντο του στις πολεμικές τέχνες. Και το μόνο που ζητούσε ως βραβείο ήταν φαγητό. Ο Καμπαμαρού ήταν ένα παιδί που μεγάλωσε δύσκολα μέσα στη φύση και έμεινε αθώο σε σχέση με τους συμμαθητές του στην πόλη. Ξεκινούσε καβγά μόνο όταν του πειράζαν το φαγητό και την Μάι, αλλά αυτό του το συγχωρούμε επειδή ήταν αγοράκι. Μην ξεχνάμε, βέβαια, και το αγαπημένο του γουρουνάκι που είχε αφήσει στον ζωολογικό κήπο, τον Ινοκίσι.


Μάγια η μέλισσα

%ce%bc%ce%b7%cf%85Η ζωηρή μελισσούλα Μάγια και ο φίλος της Μπίλι ήταν απο τις πιο αγαπημένες μου σειρές. Είχε τρελάνει την δασκάλα της, την κυρία Κασσάνδρα στις ερωτήσεις! Πόσο έτρεμα τα μυρμήγκια στρατιώτες και τις αράχνες, μην τυχών και μπλέκονταν κάποιος στον ιστό τους. Το τραγουδάκι της σειράς ήταν απο τα πιο αγαπημένα μου!


Φρουτοπία

54112-451a21d886485“Είναι μία, μόνο μία, η ονειρεμένη Φρουτοπία”! Δεν πιστεύω οτι υπάρχει άνθρωπος που να μην θυμάται τον Αιμίλιο το μήλο ή τον δαιμόνιο ρεπόρτερ Πίκο Απίκο. Η εξαφάνιση του Μανωλη του μανάβη έφερε μια νέα εποχή στα φρούτα και τα λαχανικά. Η υπέροχη σειρά με μαριονέτες κουκλοθέατρου με έκανε να αγαπήσω το κουκλοθέατρο αν και μετέπειτα όλα τα έργα που έβλεπα με μαριονέτες τα σύγκρινα με αυτό γιατί η Φρουτοπία είναι μία, μόνο μία.


Κάπου, κάπως, κάποτε

kapou-kaposΆλλη μια σειρά με μαριονέτες που αγάπησα ήταν φυσικά το “κάπου, κάπως, κάποτε”.  Θυμάμαι τον Κατσουλίνο που μπορούσε να γυρίζει στον μαγικό κόσμο των παραμυθιών, τα παρατηρούσε και πήγαινε μετά στο κόσμο των ανθρώπων για να τα διηγηθεί στη φίλη του, τη Βάσω. Πόσα παραμύθια και πόσους μύθους και θρύλους έμαθα με αυτή τη σειρά;

Advertisements

2 comments

  1. Τα έβλεπα όλα εκτός απο το κάπου κάπως κάποτε (μάλλον γιατι είχα πλέον μεγαλώσει αρκετά για αυτά)! Να σου θυμίσω και το Μπολεκ και Λολεκ αλλά και το mappet show και τον αγαπημένο Παραμυθά!

    Liked by 1 person

    • Όντως!! Εϊναι τόσα πολλά που κι εγώ θυμάμαι διαρκώς κι άλλα, κι άλλα! Τι ωραία παιδικά προγράμματα!

      Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s