Το απόσπασμα της Πέμπτης: “Λωξάντρα” της Μαρίας Ιορδανίδου

untitled-1_83

“Λωξάντρα” της Μαρίας Ιορδανίδου

Αυτή τη νύφη τη λέγανε Καμίλλη, μα η Λωξάντρα ποτέ “καμήλα” δεν την είπε τη γυναίκα. Τη φώναζε “ψιστ”, τη φώναζε “καλέ”. Στα πεταχτά καμιά φορά την έλεγε και “μωρή”, αλλά “καμήλα” δεν πήγε ποτέ το στόμα της να τη φωνάξει.

Και ο Θεόδωρος και ο Δημητρός εξήγησαν στη Λωξάντρα πως στα γαλλικά Καμίλλη δε θα πει καμήλα.

-Το κατάλαβες;

-Το κατάλαβα.

-Τότες γιατί δεν τη φωνάζεις με τ’ όνομα της;

Στεκούνταν η Λωξάντρα συλλογισμένη και τους κοίταζε και ξαφνικά ξεφώνιζε:

-Καλέ τρελαθήκατε που θα την πω καμήλα τη γυναίκα; Γιατί; Τι μ’ έκανε; Μ’ έκανε τίποτα;

Και κείνοι άρχιζαν πάλε να εξηγούνε απ’ την αρχή.

-Το κατάλαβες τώρα;

-Καλέ το κατάλαβα, σας λένε. Τόσο ζώο είμαι και δεν μπορώ να καταλάβω τόσο πράμα; Μα στα καλά καθούμενα να πιάσω να την πω καμήλα; Αυτό το πράμα γένεται;

-Μα εκείνη δε θα κακοφανιστεί, γιατί γαλλικά Καμίλλη είναι ωραίο όνομα. Διες Λωξάντρα μου, επέμενε ο Δημητρός, Ελπίς στα ελληνικά είναι ωραίο όνομα, δεν είναι; Και όμως γαλλικά θα πει ¨αυτή κάνει το νερό της”.

-Πα!

-Και ένας Γερμανός ζωολόγος λέγεται Ριχάρδος Χέσσε.

-Κύριε ελέησον!

-Κατάλαβες τώρα, κυρά μου;

-Δημητρό, μη με το ξαναπείς αυτό το “κατάλαβες” γιατί πολύ με έσφιξες την ψυχή μου. Θα ξεφωνίσω. Θ’ ανοίξω τα παράθυρα και θα ξεφωνίσω, όσες φωνές έχω και δεν έχω θα τις βγάλω. Α!

Όταν ακούσανε το “Α!” τα παράτησαν.

Και έτσι η Λωξάντρα δεν φώναξε ποτέ τη νύφη της “Καμήλα”.

Λωξάντρα, Μαρία Ιορδανίδου, Εκδόσεις Εστία, σελ. 31-31.


%ce%bc%ce%b9Η Μαρία Κριεζή-Ιορδανίδου (1897 – 6 Νοεμβρίου 1989) ήταν Ελληνίδα πεζογράφος. Στα έργα της υπάρχει αμεσότητα, απλό ύφος, ζωντανοί διάλογοι και νοσταλγική διάθεση. Έγινε γνωστή στο λογοτεχνικό χώρο με το έργο Λωξάντρα, που έγραψε σε ηλικία 65 χρονών, το 1962, και γνώρισε πολλές επανεκδόσεις. Η Λωξάντρα περιγράφει με μεγάλη ζωντάνια και χιούμορ τα έθιμα και τη ζωή των Ελλήνων της Πόλης και βασίζεται στις αναμνήσεις της Ιορδανίδου πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι ουσιαστικά η ιστορία της γιαγιάς της. Τα έργα της γνώρισαν μεγάλη εκδοτική επιτυχία. Βραβεύτηκε το 1978 από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως με τον Χρυσό Σταυρό και το Οφίκιο της Αρχόντισσας του Οικουμενικού Θρόνου. Πέθανε στις 6 Νοεμβρίου του 1989 και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s