Οι αγαπημένοι δεύτεροι χαρακτήρες βιβλίων

09c7876a90825f55b8c294dd1c8fede0Πιάνοντας συνήθως ένα βιβλίο, πολλές φορές νιώθουμε να γινόμαστε ένα με τον κεντρικό ήρωα. Τι γίνεται όμως όταν δεν συμπαθούμε τόσο τον πρωταγωνιστή όσο τον δεύτερο χαρακτήρα του βιβλίου; Όταν νιώθουμε ότι κάποιος μέσα στο βιβλίο μας ταιριάζει ακόμα περισσότερο απο τον ίδιο τον κεντρικό ήρωα; Θυμόσαστε κάποιους απο τους δικούς σας αγαπημένους δεύτερους χαρακτήρες που έκαναν το βιβλίο που πιάσατε ακόμα πιο ιδιαίτερο; Εμείς ξεχωρίσαμε κάποιους και σας τους παρουσιάζουμε:

Μαρία Παπαδάκη

Ο καλόκαρδος Τζο απο τις Μεγάλες Προσδοκίες: Όποιος έχει διαβάσει τις Μεγάλες Προσδοκίες με καταλαβαίνει. Ο Τζο παρ’ όλο που δεν ήταν γιος του ο Πιπ, του φέρθηκε πιο καλά κι απο πατέρας. Ο Τζο ήταν που τον ανεβαζε στους ώμους του όταν ήταν παιδάκι ο Πιπ για να μην κουραστεί. Και ο Τζο ήταν που όταν στο τέλος ο Πιπ ήθελε να μιμηθεί την τάξη των ευγενών κατέληξε να ντρέπεται για τον Τζο, αλλά εκείνος δεν του κράτησε κακία. Ο Τζο, με τους ήρεμους τρόπους του, καλοσυνάτος, ήπιος και αγαθός είναι σίγουρα ένας χαρακτήρας που σου κλέβει την καρδιά. Ο Κάρολος Ντίκενς ήταν ένας δεξιοτέχνης στο πλάσιμο χαρακτήρων.

Joe and Pip in 2012's film adaptation of Great Expectations

Σέβερους Σνέιπ απο τη σειρά βιλίων Χάρι Πότερ. Δεν πιστεύω ότι χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για τον χαρακτήρα του Σέβερους Σνέιπ. Όσο τον αντιπαθούσα στο πρώτο βιβλίο νομίζοντας ότι θέλει να πειράξει τον αγαπημένο μας Χάρι τόσο κατέληξα να τον αγαπώ στο τέλος της σειράς. Είναι ένας χαρακτήρας που θέλοντας και μη τον προσέχειις. Η αντιπάθεια του για τον Χάρι αλλά και το χρέος του απέναντι σε αυτόν, επειδή θα αγαπάει “always” την Λίλη Πότερ μας έκανε όλους να σερνόμαστε στα πατώματα! H J.K.  Rowling δημιούργησε έναν υπέροχο σκοτεινό χαρακτήρα, που παρ’ όλα αυτά δεν μπορείς να μην τον βάλεις στην καρδιά σου.  Επίσης να αναφέρω οτι σημάδεψε για πάντα αυτόν τον χαρακτήρα,  ο τηλεοπτικός Σνέιπ, ο υπέροχος  Άλαν Ρίκμαν.

snape

Νικολέτα Παπαδάκη

Ένας αγαπημένος δεύτερος ήρωας που έκανε το βιβλίο που διάβαζα  ξεχωριστό, είναι η Μίνι από το “Υπηρέτριες. Ένα όνειρο, δύο χρώματα” της Κάθριν Στόκετ. Η Μίνι, η οποία είναι μία, έγχρωμη υπηρέτρια στο σπίτι μιας λευκής οικογένειας στο Μισισίπι του 1962. Καρτερική αλλά όχι μεμψίμοιρη, υπομονετική αλλά δυναμική, γλωσσού και δίκαιη. Μία γυναίκα έγχρωμη που γεννήθηκε σε ένα περιβάλλον άκρως ρατσιστικό χωρίς ποτέ να χάνει το κέφι της… Από την άλλη δε, όταν ένιωσε ότι αδικείται δεν δίστασε να κεράσει την αφεντικίνα της μια περίεργη τούρτα σοκολάτα χωρίς σοκολάτα… δεν προδίδω άλλα, απλώς διαβάστε το. Είναι υπέροχο!

Ο πιο αγαπημένος μου ήρωας βιβλίου όμως είναι (εννοείται) ο Φερμίν απο την σειρά “Η σκιά του ανέμου” του Carlos Ruiz Zafón. Ατακαδόρος ως εκεί που δεν παέι άλλο, κεφάτος και μεγάλος φιλόσοφος της ζωής. Ειναι ο χαρακτήρας που όταν μιλούσε οι σελίδες γέμιζαν post it! Δεν θα πω άλλα για τον Φερμίν, μόνο πόσο χάρηκα όταν διάβασα το τρίτο βιβλίο της σειράς “Ο αιχμάλωτος του ουρανού” και ανακάλυψα οτι είναι αφιερωμένο σε αυτό τον τόσο αγαπημένο μου ήρωα! Θα κλείσω λοιπόν με κάποιες απο τις καλύτερες του ατάκες:

«Τρελός είναι αυτός που νομίζει ότι έχει σώας τα φρένας και πιστεύει πως οι ηλίθιοι δεν είναι σαν κι αυτόν»
Φερμίν Ρομέρο ντε Τόρες, Ο αιχμάλωτος του ουρανού, σελ.126.

«Εγώ δεν ανήκω σε καμία πλευρά. Επιπλέον, οι σημαίες μου μοιάζουν βρώμικα χρωματιστά κουρέλια και φτάνει να δω οποιονδήποτε να τυλίγεται μ’ αυτές και να γεμίζει το στόμα του με ύμνους, εμβλήματα και λόγους για να με ζώσουν τα φίδια και να μου’ ρθει ευκοίλια. Πάντα σκεφτόμουν πως αυτός που νιώθει μεγάλη προσκόλληση σε ένα κοπάδι έχει κάτι από πρόβατο
Φερμίν Ρομέρο ντε Τόρες, Ο αιχμάλωτος του ουρανού, σσ. 216-217.

 

Κώστας Παπαδάτος

Η αγαπημένη μου ηρωίδα ανήκει σε ένα από τα πιο γνωστά βιβλία του Ντοστογιέφσκι «Ο Παίχτης».  Ναι σωστά  καταλάβατε, την εκκεντρική Αντονίνα Βασιλέβνια εννοώ. Η γιαγιά του ήρωα μας, η οποία ανακατεύει με τόση άνεση πρόσωπα και καταστάσεις που προσωπικά πιστεύω πως συναγωνίζεται σε γκρίνια την Αμαλία  από το -Ρετιρέ- .

Στριφνός αλλά αξιολάτρευτος χαρακτήρας.

Άλλος ένας αγαπημένος ήρωας που πραγματικά λατρεύω, είναι ο μικροσκοπικός Ρέτζις, από τη σειρά βιβλίων “Forgotten Realms” του Salvatore. O Ρέτζις είναι το πειραχτήρι που όλοι έχουμε στην παρέα μας. Μπορεί να σε εκνευρίζει λίγο, ταυτόχρονα όμως επιζητάς την παρέα του γιατί είναι η ψυχή του πάρτι. Έτσι και ο ήρωας μας… είναι  η ευχάριστη νότα στον σκοτεινό κόσμο των ηρώων του βιβλίου.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s