Διαβάσαμε το “Πάρκο των δεινοσαύρων” του Michael Crichton

Ακολουθεί παράγραφος με άσκοπη φλυαρία:

Πραγματικά, θα είχε γούστο να διακτινιζόμουν  σε ένα πάρκο γεμάτο «Κομψόγναθους», «Βροντόσαυρους» και «Βραχιόσαυρους» . Στο μυαλό μου έχω την εξής εικόνα: Εγώ, με ένα φρίσμπι στο χέρι και απέναντι μου να κουνά χαρωπά την ουρίτσα του ο Τυραννόσαυρος Ρεξ, να το πετώ και να μου το φέρνει πίσω με σπιρτόζες δρασκελιές και ως επιβράβευση να  χαϊδεύω με τη πατούσα μου τη κοιλίτσα του.  Γενικά ατελείωτες ώρες παιχνιδιού στο πάρκο παρέα με τον τεράστιο φίλο μου, τρέχοντας  αμέριμνος σαν τη Κάντυ-Κάντυ.

Ας μη γελιόμαστε, μπορεί να έχουμε πατήσει στο φεγγάρι απο το 1970, να έχουμε κλωνοποιήσει τη Ντόλυ το πρόβατο και να έχουμε βγάλει πίτσα με ανανά, διακτίνιση όμως ακόμα είναι δύσκολο να πραγματοποιήσουμε.

Γι΄αυτό και εγώ αρκέστηκα να μεταφερθώ νοερά, διαβάζοντας κάτι σχετικό και να σας το προτείνω. «Το πάρκο των Δεινοσαύρων» του Crichton.

«Το πάρκο των Δεινοσαύρων» είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο που περνά ουσιώδη μηνύματα σχετικά με την αλαζονεία του ανθρώπινου είδους και την ανεξέλεγκτη παρέμβαση του στη φύση.
Οι ήρωές μας πληρώνουν το τίμημα της απληστίας τους, στην προσπάθειά τους να το παίξουν θεοί στη θέση του θεού.

Η ιστορία εκτυλίσεται σε ένα απομονωμένο νησί της Κόστα Ρίκα. Μια ομάδα επιστημόνων επιχειρεί το αδιανόητο. Με τη βοήθεια της γενετικής μηχανικής καταφέρνει να αναδημιουργήσει το παρελθόν, φέρνοντας στη ζωή τέρατα ωσάν τον Γκοτζίλα, τα οποία έχουν εξαφανιστεί από τη ζωή εκατομμύρια χρόνια. Σκοπός αυτού του εγχειρήματος είναι να δημιουργηθεί ένα πάρκο με σκοπό το κέρδος.
Ο συγγραφέας για άλλη μια φορά έχει κάνει απίστευτη μελέτη πριν γράψει το οτιδήποτε, διαβάζοντας περισσότερο ίσως και απο έναν αριστούχο του Χάρβαρντ.

Η ανάγνωση του βιβλίου εκτός από μια ευχάριστη και διασκεδαστική διαδικασία είναι επίσης  διδακτική.  Ο Crichton «αραδιάζει» μια σειρά από όρους και λειτουργίες που αν μη τι άλλο, είναι το λιγότερο ενδιαφέρουσες, που βοηθούν τον αναγνώστη τα μέγιστα, ώστε να κατανοήσει  στο έπακρο, όσα  ο συγγραφέας περιγράφει στις σελίδες του βιβλίου.

Η πλοκή είναι εξαιρετική. Η ιστορία είναι τόσο καλογραμμένη που πραγματικά θα πίστευε κανείς ότι το πάρκο των Δεινοσαύρων όντως υπάρχει. Οι ήρωες που έπλασε ο Crichton;

Καλοδουλεμένοι χαρακτήρες όλοι. Άλλοι αστείοι, άλλοι πνευματώδεις, άλλοι ενοχλητικοί.

Το βιβλίο, είμαι σίγουρος πως θα σας κρατήσει όμορφη συντρόφια και γιατί όχι θα σας προβληματίσει, εγείροντάς σας ερωτήματα σχετικά με το ρόλο του ανθρώπου έναντι στη φύση.

«Στην κοινωνία της πληροφορικής, δε σκέφτεται κανείς. Υποτίθεται ότι θα εξαφανίζαμε το χαρτί, αλλά εξαφανίσαμε τη σκέψη» (σελ113).
Μπουμ.

Υπόθεση από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Με τη βοήθεια της γενετικής μηχανικής, ο πολυεκατομμυριούχος Τζον Χάμοντ καταφέρνει να δημιουργήσει ξανά εκείνα τα προϊστορικά τέρατα που εδώ κι εκατομμύρια χρόνια έχουν εξαφανιστεί από την Γη.
Το Ιουράσιο Πάρκο, εγκατεστημένο σ’ ένα απομονωμένο νησί της Κόστα Ρίκα, είναι πια γεγονός. Εκεί, εκατοντάδες δεινόσαυροι κάθε είδους ζουν ελεύθεροι σε μια ελεγχόμενη με ηλεκτρονικά μέσα περιοχή. Όταν όμως ένας βιομηχανικός κατάσκοπος μιας αντίπαλης βιογενετικής εταιρείας σαμποτάρει τα συστήματα ασφαλείας του πάρκου, οι δεινόσαυροι ξεχύνονται στο νησί. Κι αυτό που ξεκίνησε σαν ένα μεγαλεπήβολο επιστημονικό πείραμα, γρήγορα θα μεταβληθεί σ’ ένα φοβερό εφιάλτη για τους κατοίκους της αμερικανικής ηπείρου…

Εκδόσεις BELL

Χρονολογία έκδοσης 1990

Σελίδες 512

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s