Διαβάσαμε το Μπελγκρέιβια του Julian Fellowes

Σήμερα θα σας μιλήσω για το πιο πρόσφατο βιβλίο που έπιασα στα χέρια μου, το Μπελγκρέιβια, ένα βιβλίο απο τις εκδόσεις Κλειδάριθμος το οποίο προωθήθηκε πολύ μέσω τον Μ.Μ.Ε. χάρη στην τηλεοπτική επιτυχία (τρία βραβεία Emmy) που γνώρισε ο συγγραφέας του με την συγγραφή του σεναρίου «Ο Πύργος του Ντάουντον», μία σειρά με μεγάλο φανατικό κοινό και στην χώρα μας.

Με το βιβλίο Μπελγκρέιβια ανέπτυξα κυκλοθυμικά αισθήματα. Στην αρχή της ανάγνωσης ήμουν σχετικά απογοητευμένη, καθώς η έναρξη μου άρεσε πολύ λιγότερο από όσο περίμενα, ενώ από την μέση και έπειτα οι προσδοκίες μου καλύφτηκαν και με το παραπάνω.
Τα αφηγητικά χαρακτηριστικά θα τα ανέλυα ως εξής, η αφηγηματική ανάλυση του Fellowes (το στήσιμο του σκηνικού του κ.α.) μου θύμισε κάτι από την διεισδυτική ματιά και τις σοφές παρατηρήσεις του Henry James, π.χ.:


«Η Σοφία βρισκόταν σε μία φάση της ζωής της που περνούν υποχρεωτικά σχεδόν όλοι οι άνθρωποι, κατά την οποία η παιδική ηλικία αποτελεί πια παρελθόν και μία απατηλή ωριμότητα, που δεν υποστηρίζεται από την πείρα, δίνει την αίσθηση ότι τα πάντα είναι εφικτά.»
σελ. 12.


Επίσης υφολογικά θύμιζε κάτι από την κριτική ματιά και την φλεγματικότητα της Austen.
Όπως γνωρίζουμε οι δύο συγγραφείς που ανέφερα, είναι μάστορες, ως επί το πλείστον, της ρεαλιστικής αφήγησης, έτσι και ο Fellowes απολαμβάνει να αφηγείται όχι απλώς με ρεαλιστική ματιά, αλλά μεταφέροντας όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά και τις δυσάρεστες, πονηρές ή βλακώδεις σκέψεις των ηρώων του.
Οπότε τι είναι αυτό που με ξένισε αφηγηματικά στην έναρξη της ανάγνωσης;
Η μεταφορά των αρνητικών αυτών στοιχείων δεν γίνεται με την χαριτωμένη ειρωνεία της Austen, μα με έναν πιο «στεγνό» τρόπο, γεγονός που στο πρώτο μέρος της ιστορίας δεν βοηθάει τον αναγνώστη να συμπαθήσει και να «ακολουθήσει» με ευκολία τους ήρωες.
Στην πορεία όμως, όταν επιτέλους βάζει στην ιστορία πιο θετικούς χαρακτήρες, οι οποίοι μάλιστα είναι και τα κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας, όχι μόνο συμπάσχουμε μαζί τους αλλά δίνουμε συγχωροχάρτι και για όλα τα στραβά και ανάποδα που μας έχει αναφέρει για τους υπόλοιπους ήρωες.
Η ιστορία μας ως προς την πλοκή ακολουθεί το μοτίβο της τηλεοπτικής σειράς «Ο Πύργος του Ντάουντον», δηλαδή βλέπουμε τις ιστορίες πολλών διαφορετικών ανθρώπων και τάξεων, ευγενείς, επιχειρηματίες, υπηρετικό προσωπικό, όλοι μπλεγμένοι στο κουβάρι της κεντρικής υπόθεσης της ιστορίας, ξετυλίγοντας όμως ταυτόχρονα και τις δικές τους μικρές υποθέσεις. Να αναφέρω οτι ο συγγραφέας είχε «τσιμπήσει» λίγο το μελόδραμα στην πλοκή, αυτό όμως του το συγχωρούμε, διότι με αυτό το «τσιμπηματάκι» περνάει κανείς ευχάριστα.
Τελικά μου άρεσε πολύ, περιποιημένο βιβλίο, με δεμένη πλοκή και τελικά παρόλη την ανάλυση, ωραία αφηγηματική γλώσσα και ύφος.

Υπόθεση απο το οπισθόφυλλο:

Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα από τον βραβευμένο δημιουργό της πασίγνωστης τηλεοπτικής σειράς Ο Πύργος του Ντάουντον!

Την παραμονή της μάχης του Βατερλό, η αφρόκρεμα της Βρετανίας συγκεντρώνεται στις Βρυξέλλες, σ’ έναν χορό λαμπρό όσο και τραγικό –πολλοί από τους νεαρούς που διασκεδάζουν εκεί την επόμενη μέρα θα πέσουν νεκροί στη μάχη.

Εκείνη η νύχτα, όμως, θ’ αλλάξει τη ζωή και της όμορφης Σοφίας, κόρης του φιλόδοξου εμπόρου Τζέιμς Τρέντσαρντ…
Είκοσι πέντε χρόνια μετά, οι Τρέντσαρντ ζουν στην ακριβή συνοικία της Μπελγκρέιβια –εκεί που η αριστοκρατία συνυπάρχει με τους ανερχόμενους αστούς, όπως οι ίδιοι. Έχουν πλούτη, δύναμη… κι ένα μυστικό: δεν θέλουν να μιλούν γι’ αυτό που συνέβη στη Σοφία εκείνη τη νύχτα.
Το Μπελγκρέιβια είναι η ιστορία αυτού του μυστικού, που ψιθυρίζεται πίσω από τις κλειστές πόρτες της όμορφης συνοικίας και ενώνει, παρά τη θέλησή τους, δύο οικογένειες και δύο τάξεις κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των υπηρετών τους. Ενός μυστικού που, αργά ή γρήγορα, θα έρθει στο φως…
Μια εκπληκτική ιστορία φιλοδοξίας, έρωτα και προκατάληψης στο Λονδίνο του 1840.


Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

O Τζούλιαν Φέλοους είναι πολυβραβευμένος ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης και παραγωγός. Ως δημιουργός, σεναριογράφος και παραγωγός της επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς Ο Πύργος του Ντάουντον, ο Φέλοους τιμήθηκε με τρία βραβεία Emmy. Έχει γράψει δύο μυθιστορήματα που έγιναν μπεστ σέλερ σε πολλές χώρες, τα Snobs και Past Imperfect, καθώς και το σενάριο της ταινίας Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ, για το οποίο βραβεύτηκε με Όσκαρ. Είναι σεναριογράφος σε πολλές ταινίες, όπως Το Παιχνίδι του Έρωτα, Βασίλισσα Βικτόρια: Τα χρόνια της νιότης και Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Το 2011 ανακηρύχθηκε λόρδος. Με τη σύζυγό του Έμα μοιράζουν τον χρόνο τους ανάμεσα στο Ντόρσετ και το Λονδίνο.

 

Advertisements

2 comments

  1. Αυτό το βιβλίο έχει προωθηθεί τόσο πολύ που σχεδόν μου έχει γίνει πλύση εγκεφάλου και το θέλω διακαώς… Πραγματικά, αν δεν το αποκτήσω θα σκάσω!
    Χαίρομαι που διαβάζω ότι τελικά άφησε μία καλή συνολική εντύπωση, θα απογοητευόμουν αν παρέμενε στους απαισιόδοξους χαρακτήρες. Μακάρι να το διαβάσω σύντομα κι εγώ! 🙂

    Like

    • Ναι νομίζω οτι αν σου αρέσουν τα μυθιστορήματα εποχής με την “παλαιάς” κοπής, ρεαλιστική αφήγηση, τότε θα μείνεις ικανοποιημένη. Αν και μην νομίζεις οτι θα διαβάσεις ένα βιβλίο που θα σε ξετρελάνει… είναι απλώς, αυτό που λέμε “αρκετά καλό”.

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s