Το απόσπασμα της Πέμπτης: Μεγάλες Προσδοκίες του Κάρολου Ντίκενς

“Αυτό το παιδί λέει τους βαλέδες φάντηδες!” είπε περιφρονητικά η Εστέλλα προτού τελειώσει η πρώτη μας παρτίδα. “Και τι τραχιά χέρια που έχει! Και τι χοντροκομμένα μποτάκια!”

Ποτέ πριν δεν μου είχε περάσει από το μυαλό να αισθανθώ ντροπή για τα χέρια μου, τώρα όμως άρχισα να τα βλέπω εξαιρετικά άχαρα. Τόσο δυνατή ήταν η περιφρόνηση της για μένα που κατάντησε μεταδοτική και κόλλησα κι εγώ.

Κέρδισε την παρτίδα και μοίρασα εγώ. Έκανα λάθος στη μοιρασιά, όπως ήταν φυσικό αφού ήξερα πως περίμενε πως και πως να κάνω κανένα στραβοπάτημα και μου καταλόγισε πως δεν ήμουν παρά ένα χαζό, άγαρμπο χωριατόπαιδο.

“Εσύ δεν λες τίποτα γι’ αυτήν”, παρατήρησε η μις Χάβισαμ ενώ μας παρακολουθούσε. “Λέει τόσο σκληρά πράγματα για σένα, εσύ όμως δεν λες τίποτα γι΄ αυτήν. Τι γνώμη έχεις γι’ αυτήν;”

“Δεν θέλω να πω”, τραύλισα.

“Πες το μου στ’ αυτί”, είπε η μις Χάβισαμ σκύβοντας.

“Νομίζω πως είναι πολύ περήφανη”, αποκρίθηκα ψιθυριστά.

“Τίποτε άλλο;”

“Νομίζω πως είναι πολύ όμορφη”.

“Τίποτε άλλο;”

“Νομίζω πως φέρεται πολύ προσβλητικά”. (Εκείνη τη στιγμή με κοιτούσε με μεγάλη αποστροφή.)

“Τίποτε άλλο;”

“Νομίζω πως θέλω να πάω σπίτι”.

“Και να μην την ξαναδείς ποτέ κι ας είναι τόσο όμορφη;”

“Δεν είμαι σίγουρος πως δεν θα ‘θελα να την ξαναδώ, τώρα όμως θα ήθελα να πάω σπίτι”.

“Θα πας σε λιγο”, είπε η μις Χάβισαμ δυνατά. “Τελείωσε το παιχνίδι”.

Αν δεν ήταν εκείνο το αλλόκοτο χαμόγελο στην αρχή, θα ήμουν σχεδόν βέβαιος πως το πρόσωπο της μις Χάβισαμ δεν ήταν ικανό να χαμογελάει. Μας παρακολουθούσε άγρυπνα κι είχε πάρει μια πένθιμη έκφραση -πολύ πιθανόν από τότε που όλα γύρω της είχαν παραλύσει- που έλεγες πως τίποτα δεν θα μπορούσε πια να την απαλείψει.

Μεγάλες Προσδοκίες, Κάρολος Ντίκενς, εκδ. ΠΟΛΙΣ, σσ. 88-89.


 

Ο Κάρολος Ντίκενς υπήρξε ένας από τους πιο διάσημους Άγγλους μυθιστοριογράφους. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους συγγραφείς της Βικτωριανής Εποχής. Η δημοτικότητά του ποτέ δεν μειώθηκε στη διάρκεια της ζωής του και σήμερα ακόμη η εκτίμηση για το έργο του είναι πολύ υψηλή. Πολλά από τα μυθιστορήματά του, με το έντονο ενδιαφέρον που παρουσίαζαν για την κοινωνική μεταρρύθμιση, εμφανίστηκαν αρχικά στα περιοδικά σε συνέχειες, κάτι που εκείνη την εποχή ήταν πολύ διαδεδομένο. Σε αντίθεση με άλλους συγγραφείς, οι οποίοι ολοκλήρωναν τα μυθιστορήματά τους πριν τα εκδώσουν σε συνέχειες, ο Κάρολος Ντίκενς έγραφε το μυθιστόρημά του και το εξέδιδε συγχρόνως σε συνέχειες. Η πρακτική αυτή προσέδωσε στις ιστορίες του ένα συγκεκριμένο ρυθμό, ο οποίος τονιζόταν από δραματικές στιγμές με αποτέλεσμα το κοινό να περιμένει με ανυπομονησία τη συνέχεια του μυθιστορήματος. Η συνεχής δημοτικότητα των μυθιστορημάτων και των μικρών ιστοριών του είναι τέτοια που δε σταμάτησαν ποτέ να εκδίδονται.

Advertisements

6 comments

  1. Λατρεμένο βιβλίο! Στο συστήνω ανεπιφύλακτα. Το έχω διαβάσει αμέτρητες φορές και θα το διαβάσω κι άλλες τόσες. Αν το πάρεις απόφαση και το πιάσεις στα χέρια σου, θα σου πρότεινα την έκδοση απο τις εκδόσεις ΠΟΛΙΣ, έχουν κάνει φοβερή δουλειά.

    Like

  2. Φέτος το διάβασα για δεύτερη φορά και το βρήκα πιο μαγευτικό ακόμα και από την πρώτη. Είναι από τα βιβλία που τα κουβαλάς πάντα μέσα σου και ελπίζεις πράγματι οι σκιές να μην χωρίστηκαν τελικά!

    Liked by 1 person

    • Πραγματικά! Και αυτό που κρατάω πιο πολύ σε αυτό το βιβλίο είναι οι χαρακτήρες του. Ο κάρολος Ντίκενς ήταν ένας δεξιοτέχνης στο θέμα των χαρακτήρων που έπλαθε στα βιβλία του.

      Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s