Το απόσπασμα της Πέμπτης: Το τριανταφυλλάκι της Τζένιφερ Ντόνελι

Η Φιόνα βουβάθηκε. Απόμεινε σαν άγαλμα, χωρίς ν’ ακούει ούτε τα μεθυσμένα γέλια απο την παμπ ούτε τα κουπιά μιας περαστικής βάρκας. Χωρίς να νιώθει το νερό που της έγλειφε τα πόδια ούτε το νυχτερινό αεράκι που ανακάτωνε τις φούστες της. Χωρίς να βλέπει τίποτα – εκτός απ’ τον Τζο.

“Είσαι αληθινός;” ψιθύρισε κι ακούμπησε τα λασπωμένα δάχτυλα της στο μάγουλο του.

Τούτο το πρόσωπο που τόσο καλά γνώριζε ήταν ίδιο μα κι αλλιώτικο. Ρυτίδες το χαράκωναν και τα ζυγωματικά του διαγράφονταν τώρα καθαρά. Τα μάτια όμως ήταν ολόιδια. Καταγάλανα, πανέμορφα αλλά θλιμμένα. Δεν τα θυμόταν τόσο θλιμμένα.

Άγγιξε κι εκείνος το πρόσωπο της κι ύστερα ακούμπησε την ανοιχτή παλάμη του στο μάγουλο της. Η θέρμη του χεριού του την έπεισε πως ήταν αληθινός κι απότομα, εκείνος την τράβηξε πάνω του και τη φίλησε, και τ’ αυτιά της άρχισαν να βουίζουν κι άκουσε κάπου βαθιά μέσα της να σπάει κάτι, σαν το πάγο στην επιφάνεια μιας λίμνης την άνοιξη. Η μυρωδιά της σάρκας του, η γεύση των χειλιών του, η αίσθηση του κορμιού του που πίεζε το δικό του, τη συντάραξαν. Της φάνηκε πως δέκα χρόνια, δέκα ατελείωτα χρόνια που τον αποθυμούσε, που τον αγαπούσε παρά τη θλίψη και το θυμό της, δέκα ατελείωτα χρόνια μοναξιάς, ερημιάς στην καρδιά και το κορμί, έσβησαν με μια κοντυλιά.

Δυνατά, αντικρουόμενα συναισθήματα καταπιεσμένα επί μια δεκαετία έσπασαν τις φραγές τους και ξεχύθηκαν ίδια επικίνδυνοι χείμαρροι, απειλώντας να την πνίξουν, να την κομματιάσουν. Προσπάθησε να τραβηχτεί, αλλά ο Τζο την άρπαξε από τους καρπούς.

“Όχι! Δε σ’ αφήνω να φύγεις. Ποτέ ξανά. Μ’ ακούς; Ποτέ!” της έβαλε της φωνές.

Η Φιόνα άρχισε να παλεύει, έξω φρενών που δεν μπορούσε να ξεφύγει απο το άδραγμα του, και ξαφνικά αντί να τραβιέται άρχισε να ορμάει. Χούφτωσε το σακάκι του, το πουκάμισο του, τη σάρκα του. Έκρυψε το κεφάλι της στο στήθος του κι άρχισε να λέει με λυγμούς ξανά και ξανά τ’ όνομα του.

Τζένιφερ Ντόνελι, Το τριανταφυλλάκι, εκδόσεις Ωκεανίδα, σσ. 742 – 743.


Η Jennifer Donnelly είναι συγγραφέας επτά επιτυχημένων μυθιστορημάτων. Μεγάλωσε στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Rochester, όπου ειδικεύτηκε στην Αγγλική Λογοτεχνία και την Ευρωπαϊκή Ιστορία. Το πρώτο της βιβλίο, το θρυλικό Τριανταφυλλάκι, είναι ένα επικό ιστορικό μυθιστόρημα που δια­δραματίζεται στη Νέα Υόρκη και στο Λονδίνο, στα τέλη του 19ου αιώνα. Το περιοδικό Booklist το χαρακτήρισε «εκπληκτικό», η εφημερίδα Washington Post «απολαυστικό» και το περιοδικό People ως «μια ένοχη απόλαυση». Μεταφράστηκε σε όλον τον κόσμο και άνοιξε τον δρόμο για τις δύο εξίσου επιτυχημένες συνέχειες: Το Τριαντάφυλλο του Χειμώνα και το Άγριο Τριαντάφυλλο.

Advertisements

2 comments

    • Ω είναι πίστεψε με, αν και το τρίτο της βιβλίο με απογοήτευσε. Πάντως μην διστάζεις να την ξεκινήσεις γιατί πραγματικά αξίζει!

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s