Αγαπημένα βιβλία που έγιναν ταινίες ή σειρές και μας απογοήτευσαν

Διαβάζοντας ένα βιβλίο αμέσως το μυαλό μας πλημμυρίζει εικόνες, καθώς υπάρχει έμφυτη η τάση να δίνουμε νοερή μορφή στον γραπτό λόγο. Το να ακούσουμε δε, ότι η αγαπημένη μας ιστορία, θα μεταφερθεί στη μεγάλη ή τη μικρή οθόνη, μπορεί να φαντάζει στα μάτια μας ως η καλύτερη είδηση, εφόσον στο κινηματογραφικό σύμπαν οπτικοποιείται η σκέψη.

Η μεταφορά βιβλίων όμως στο στούντιο, είναι ένα δύσκολο εγχείρημα, καθώς τα δύο αυτά είδη κινούνται σε τελείως διαφορετικούς κόσμους, με συνέπεια ορισμένες ταινίες να ξεπερνούν τις προσδοκίες του θεατή και άλλες πάλι όχι.

Αυτή την εβδομάδα στο LovArt΄s Corner θα ασχοληθούμε με ταινίες  ή σειρές που για τον ένα ή τον άλλο λόγο μας απογοήτευσαν.


Μαρία Παπαδάκη

Λυκόφως– Stephenie Meyer

Αν και έχω δει αρκετές ταινίες που στηρίζονταν σε βιβλία, αυτή που με μεγάλη διαφορά με απογοήτευσε οικτρά ήταν η ταινία “Λυκόφως”. Ίσως γιατί αγάπησα πολύ το βιβλίο. Απλά το “είναι” μου δεν μπόρεσε να την αποδεκτεί και να πιστέψει ότι εκείνο το φιλμ ήταν το βιβλίο που είχα διαβάσει.

Εδώ πρέπει να σας ενημερώσω πως είδα μόνο την πρώτη ταινία απο τις τέσσερις. Αρνήθηκα να δω τις υπόλοιπες. Θυμάμαι ακόμα πως είχα μείνει αποσβολωμένη στον καναπέ μου και απλά σκεφτόμουν “γιατί” ενώ οι γύρω μου, μου έκαναν αέρα με το πρόγραμμα της τηλεόρασης.

Η γλυκιά και ατσούμπαλη Μπέλλα κατέληξε ένα κοιμισμένο, βαριεστημένο άτομο και ο υπέροχος Έντουαρντ ένιωθα πως είχε βγει από την αποτοξίνωση πριν από δυο μέρες. Η πανέμορφη οικογένεια Κάλεν κάπου στο δρόμο χάθηκε και έβαλαν στη θέση της ότι τους έκατσε και το υπέροχο μυθιστόρημα με το σπιρτόζικο χιούμορ της Meyer απλά χάθηκε στη διαδρομή προς το στούντιο. Ελπίζω πως αν κάποια στιγμή αποφασίσουν να το ξαναγυρίσουν να το σεβαστούν και προπάντων ας σεβαστούν και εμάς που το διαβάσαμε και το αγαπήσαμε.


Νικολέτα Παπαδάκη

The Mortal Instruments : City of Bones- Cassandra Clare

Αυτή η ταινία  με απογοήτευσε και όχι μόνο εμένα. Είμαι σίγουρη ότι τo 90% των φανς των shadowhunters πάθανε σοκ, ενώ το 95%, των άσχετων με τον κόσμο του βιβλίου, θεατών απλώς δεν κατάλαβαν τι παρακολούθησαν.

Η πλοκή της ταινίας τρέχει πολύ γρήγορα προσπαθώντας να προλάβει μέσα σε 2 ώρες όλα τα γεγονότα που υπάρχουν στις 700 σελίδες του βιβλίου. Η μετάλλαξη πολλών γεγονότων είναι εμφανής αλλά ως ένα σημείο δικαιολογημένη (σπάνια μία απόδοση ακολουθεί κατά γράμμα το βιβλίο), ενώ διάφορες ορολογίες από τον κόσμο των shadowhunters ακούγονται συνεχώς, χωρίς να κάνουν τον κόπο να αναλύσουν την σημασία τους.

Επίσης με μεγάλη απογοήτευση είδα την μετάλλαξη των ηρώων. Τα κύρια χαρακτηριστικά των προσωπικοτήτων, των περισσότερων ηρώων, ήταν ανύπαρκτα στην ταινία, με αποτέλεσμα να παρακολουθούμε απλώς ρηχούς τύπους που το μόνο χαρακτηριστικό τους είναι ότι είναι όλοι ανεξαιρέτως τρελοί badass. Μην μιλήσω για τις υπέροχες καυστικές ατάκες του βιβλίου…

Δεν θα σχολιάσω την εικόνα των ηθοποιών… μου φάνηκε ότι όλο το cast εξαναγκάστηκε να χάσει 10 κιλά ο καθένας… Τι τρέχει; Πόσο αποστεωμένοι φαίνονταν όλοι τους;;; Τους βασάνιζαν στο σετ;

Anyway δεν απορώ που κόπηκε και μετατράπηκε σε σειρά… αν και δεν θέλω να σχολιάσω ούτε αυτήν! 😛


Κώστας Παπαδάτος

“Children of the corn” – Stephen King

Το “Children of the corn” είναι ένα σκοτεινό διήγημα, γραμμένο από τον αγαπημένο μου συγγραφέα Stephen King. Μια τυπική ιστορία τρόμου από τον «βασιλιά», που δυστυχώς η μεταφορά της στην μεγάλη οθόνη έφερε αντί για τρόμο… γέλια.

Δε θα πω πολλά παρά μόνο ότι η «Ρόδα τσάντα και κοπάνα» με πρωταγωνιστή τον Μπίλια, φαντάζει με Οσκαρική ταινία μπροστά στο  “Children of the corn”.

Το cast; Λόγω του χαμηλού μπάτζετ οι ηθοποιοί, έβαζαν ένα μουστάκι ή μια περούκα και υποδύονταν έναν δεύτερο ή και έναν τρίτο χαρακτήρα. Όσο για τις ερμηνείες; To ανήψακι μου που παρίστανε το μάγο Βαλτάσαρ τα Χριστούγεννα στο σχολείο, ήταν πιο πειστικό στον ρόλο του.

Οι σκηνές δράσης; Τύφλα να χει το “Mission impossible” . Χαρακτηριστική σκηνή στη δεύτερη ταινία (έχουν γυριστεί και άλλες), είναι αυτή με μια γιαγιά η οποία βρίσκεται καθήμενη σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. Άθελά της βρίσκεται στη μέση ενός κεντρικού δρόμου και εκεί τη χτυπά ένα διερχόμενο όχημα. Θα παρατηρήσετε πως τη στιγμή της πρόσκρουσης ένα χοντρό σχοινί τραβά προς τα πάνω το καρότσι και η γιαγιά έχει αντικατασταθεί από μια κούκλα βιτρίνας της Ερμού. Τίγκα στις σκηνοθετικές αδυναμίες και τα σεναριακά κενά.

Παρόλα αυτά σας τη συστήνω άνετα, καθώς βλέποντάς τη παρέα με φίλους γίνεται εξαιρετικά διασκεδαστική (άθελά της βέβαια).


Χριστίνα Μαλιαρίτη

The Inheritance Cycle (Η κληρονομιά)- Christopher Paolini

Η σειρά βιβλίων «Η Κληρονομιά» έχει στιγματίσει πολλών από εμάς τις εφηβικές ζωές. Για όποιον δεν κατάλαβε, μιλάω για το περίφημο Έραγκον. Η σειρά Κληρονομιά αποτελείται από το πρώτο βιβλίο Έραγκον, ακολουθεί ο Πρωτότοκος, έπειτα το Μπρίσινγκρ και τέλος η Κληρονομιά. Όλα τα βιβλία, τουλάχιστον οι δικές μου εκδόσεις, είναι πολύ εντυπωσιακά, καθώς στα εξώφυλλα υπάρχουν διαφορετικοί, πανέμορφοι, δράκοι. Τα βιβλία αυτά συνόδευσαν πολλά πρωινά και βράδια της προεφηβικής και εφηβικής μου φάσης και ήταν μια από τις ιστορίες που αγάπησα πολύ. Όταν ανακάλυψα ότι το 2006 έχει βγει και ταινία για το πρώτο βιβλίο, ενθουσιάστηκα. Απογοητεύτηκα, όμως, σύντομα καθώς η ταινία στερούνταν πειστικότητας: Τα εφέ ήταν, στην κυριολεξία, μάπα και η παραγωγή φθηνή. Αυτό σημαίνει πως τα σκηνικά και τα κοστούμια δεν ήταν ιδιαίτερα προσεγμένα, όπως και η χρήση της κάμερας: ο σκηνοθέτης και ο κάμεραμαν δεν έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή ώστε να δημιουργήσουν την κατάλληλη ατμόσφαιρα και το αποτέλεσμα ήταν μια ξενέρα. Ας μην μιλήσουμε για τους ηθοποιούς, οι οποίοι, επίσης, τουλάχιστον για μένα, δεν έπειθαν.


Μαρία Αλεξοπούλου

«Μυστικός Κύκλος- L.J.Smith

Ο «Μυστικός Κύκλος» είναι ένα από τα πρώτα fantasy βιβλία που διάβασα και ερωτεύτηκα. Από το μυστηριακό και σαγηνευτικό εξώφυλλο του πρώτου βιβλίου μέχρι τις τελευταίες συγκινητικές λέξεις του 3ου μέρους.  Όταν εντόπισα πως υπήρχε και σειρά φυσικά επεδίωξα να την παρακολουθήσω. Απογοητεύτηκα οικτρά. Ουδεμία σχέση με βιβλίο. Άλλαξαν τα πάντα. Την πρώτη γνωριμία Κάσι με Άνταμ στην παραλία, την προϊστορία της Κάσι , τις δολοπλοκίες, τα ερωτικά τρίγωνα, τα μαγικά ξόρκια. Το μόνο που διατήρησαν είναι ορισμένα ονόματα. Ανεπίτρεπτο. Ειδικά το δεύτερο βιβλίο της τριλογίας, «Ο αιχμάλωτος» , είναι μοναδικό στο είδος του. Το καταβρόχθισα μέσα σ’ ένα βράδυ.
Το ξέρω πως ο κανόνας υπαγορεύει πως οι κινηματογραφικές ή τηλεοπτικές μεταφορές βιβλίων είναι υποδεέστερες από την πρώτη ύλη αλλά και πάλι σέβας. Η τριλογία της L.J.Smith είναι μαγική, σε βυθίζει τόσο πολύ που θέλεις να μυηθείς στον μυστικό κύκλο και ν’ αντιμετωπίσεις τις σκοτεινές δυνάμεις που περικυκλώνουν το Νιου Σάλεμ, να πάρεις ενεργό μέρος στην αιώνια αναμέτρηση καλού και κακού.
Read the books, ignore the series!

Advertisements

3 comments

  1. Δεν ήξερα ότι το Secret Circle ήταν βασισμένο σε βιβλίο ο.ο
    Οκ αυτή είναι η φάση που πάω τα αγοράζω και γελάω διαβολικά

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s