Διαβάσαμε το “Όλο Το Φως Που Δεν Μπορούμε Να Δούμε” του Anthony Doerr

Το Όλο το φως που δεν μπορούμε να δούμε του Anthony Doerr είναι ένα βιβλίο που για ένα διάστημα το έβλεπα παντού: στα βιβλιοπωλεία, στο goodreads, σε διάφορα βιβλιοφιλικά blog και σελίδες.. παντού! Και λίγο οι εκθειαστικές κριτικές, λίγο τα βραβεία, δεν ήθελα και πολύ! Με την πρώτη ευκαιρία που μου δόθηκε το διάβασα, μήπως και καταλάβω τι το τόσο καλό έχει!

Τελικά είναι ίσως το πιο ωραίο βιβλίο που έχω διαβάσει με φόντο τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (όχι ότι έχω διαβάσει και πολλά βέβαια)!

Είναι η ιστορία της Μαρί Λορ, που στα έξι της τυφλώθηκε αλλά δεν τα παράτησε και συνέχισε να ζει! Για να τη βοηθήσει, ο πατέρας της, έφτιαξε μια τέλεια μινιατούρα της γειτονιάς τους στο Παρίσι, την έμαθε να διαβάζει με το σύστημα Μπράιγ και κάθε χρόνο στα γενέθλιά της της έδινε βιβλία του Ιούλιου Βερν και την έβαζε να λύνει γρίφους. Το 1940 όμως οι Γερμανοί εισβάλουν στη χώρα και η Μαρί Λορ με τον πατέρα της αναγκάζονται να φύγουν και να πάνε στο Σαιν Μαλό. Δεν φεύγουν όμως μόνοι: παίρνουν μαζί τους και ένα μικρό επικίνδυνο μυστικό.

Εδώ πάνω σε ένα χαμηλό τραπεζάκι, στα πόδια του κρεβατιού, βρίσκεται εκείνο που έψαχνε, μια ξύλινη μακέτα της πόλης, ακουμπισμένη σαν δώρο. Μεγάλη σαν τραπέζι τραπεζαρίας. Γεμάτη μικροσκοπικά σπιτάκια. Πέρα από τις νιφάδες σοβά στους δρόμους η μικρή πόλη είναι άθικτη. Τώρα το ομοίωμα είναι πιο πλήρες από το αυθεντικό. Ένα έργο αληθινά μεγαλειώδες.

Επίσης στο βιβλίο υπάρχει και η ιστορία του Βέρνερ, ενός ορφανού αγοριού από τη Γερμανία που του αρέσει να φτιάχνει πράγματα και ονειρεύεται να γίνει μηχανικός. Όταν λοιπόν επιδιορθώνει το χαλασμένο ραδιόφωνο ενός σημαντικού προσώπου καταφέρνει να αποφύγει την προδιαγεγραμμένη δουλειά στα ανθρακορυχεία και κερδίζει μια θέση σε μια στρατιωτική ακαδημία. Το να κυνηγήσει το όνειρό του, όμως, έχει και το τίμημά του.

Ίσως ο Βέρνερ για τις δέκα χιλιάδες μικρές προδοσίες του και ο Μπερντ για τα αμέτρητα εγκλήματά του και ο Φολχάιμερ επειδή είναι το όργανο, ο εκτελεστής των εντολών, η λεπίδα του Ράιχ, ίσως οι τρεις τους να έχουν να πληρώσουν ένα μεγαλύτερο τίμημα, ίσως τους επιβληθεί μια τελευταία ποινή.

Εν τέλει υπάρχει και η ιστορία του Ετιέν, που το σπίτι του είναι το φρούριό του και φοβάται να βγει στον έξω κόσμο, και του Φρίντριχ που του αρέσει να παρατηρεί πουλιά και της Γιούττα που της αρέσει να ακούει παράνομα ξένους σταθμούς στο ραδιόφωνο και της Μαντάμ Μανέκ που τόλμησε να ονειρευτεί την πατρίδα της ελεύθερη.

Η αφήγηση εναλλάσσεται μεταξύ της Μαρί Λορ και του Βέρνερ. Τα χρόνια περνούν και τους βλέπουμε να μεγαλώνουν και να ωριμάζουν σε μια Ευρώπη πληγωμένη από τον πόλεμο και οι ιστορίες τους μπλέκονται μεταξύ τους μέχρι να γίνουν μία.
Αγωνιώδη αφήγηση, κινηματογραφική γραφή. Όσο κλισέ κι αν ακούγεται ήταν αδύνατο να το αφήσω από τα χέρια μου και καθώς διάβαζα σχεδόν έβλεπα τις εικόνες να περνούν μπρος μου!
Υπέροχες περιγραφές, γεμάτες χρώματα και ρεαλισμό. Κάποιες φορές σκληρό και κάποιες άλλες νοσταλγικό και αθώο.

Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι το οπτικό πεδίο καλύπτεται από έναν ιστό με χίλιες περιπλανώμενες κόκκινες και γαλαζωπές λάμψεις. Φλόγες; Φαντάσματα; Γλείφουν το πάτωμα, υψώνονται στο ταβάνι λάμποντας αλλόκοτα, γαλήνια.
“Είμαστε νεκροί;” φωνάζει μέσα στο σκοτάδι. “Σκοτωθήκαμε;”

Θλιμμένο, ελπιδοφόρο, ζωντανό, συγκινητικό.

Ένα υπέροχο βιβλίο γεμάτο συναισθήματα που μιλά για την ανθρωπιά, για την επιθυμία για ζωή, για τη θέληση για επιβίωση, για το να προσπαθείς παρ’ όλες τις δυσκολίες να κάνεις το σωστό! Όλο το φως που δεν μπορούμε να δούμε προέρχεται από τους ανθρώπους. Αυτούς που είναι γενναίοι, που θυσιάζονται, που δείχνουν ανθρωπιά. Από αυτούς που είναι καλοί όταν κανείς άλλος γύρω τους δεν είναι….

“Όταν έχασα το φως μου, Βέρνερ, οι άλλοι είπαν ότι ήμουν γενναία. Όταν έφυγε ο πατέρας μου, οι άλλοι είπαν ότι ήμουν γενναία. Αλλά δεν είναι γενναιότητα· δεν έχω επιλογή. Ξυπνάω και ζω τη ζωή μου. Κι εσύ το ίδιο δεν κάνεις;”

Προτείνεται ανεπιφύλακτα!

* Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη σε μετάφραση της Νίνας Μπούρη.


Από το οπισθόφυλλο:

Η Μαρί Λορ Λεμπλάν ζει με τον πατέρα της στο Παρίσι, σε απόσταση αναπνοής από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, όπου εκείνος εργάζεται ως κλειθροποιός. Στα έξι της χρόνια τυφλώνεται κι ο πατέρας της φτιάχνει την τέλεια μινιατούρα της γειτονιάς τους για να της μάθει τον δρόμο για το σπίτι τους. Όταν εισβάλλουν οι Γερμανοί στη χώρα, τον Ιούνιο του 1940, πατέρας και κόρη φεύγουν για το Σαιν Μαλό, μεταφέροντας ένα επικίνδυνο μυστικό.

Ο Βέρνερ Πφέννιχ είναι ένα ορφανό αγόρι από τη Γερμανία που προορίζεται να δουλέψει στο ίδιο ανθρακωρυχείο που σκοτώθηκε ο πατέρας του. Όμως βρίσκει και επιδιορθώνει ένα χαλασμένο ραδιόφωνο και ξαφνικά η ζωή του γεμίζει καινούριες δυνατότητες. Χάρη στο ταλέντο του κερδίζει μια θέση σε μια από τις καλύτερες στρατιωτικές ακαδημίες, μπορεί όμως να κυνηγήσει το όνειρό του όποιο κι αν είναι το τίμημα;

Εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, σε μια οχυρωμένη πόλη δίπλα στη θάλασσα, ένας γέρος ακούει μια φωνή χαμένη από καιρό και ανακαλύπτει νέους κόσμους χωρίς ποτέ να βγαίνει από το σπίτι του. Αλλά ο επικείμενος κίνδυνος δε θα του επιτρέψει να μείνει κλεισμένος μέσα για πάντα.

Με φόντο μια Ευρώπη που την καταπίνει σιγά σιγά ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος, στην οποία οι ζωές συγκρούονται απρόβλεπτα, το Όλο το φως που δεν μπορούμε να δούμε φωτίζει το πώς, παρά τις αντιξοότητες, οι άνθρωποι προσπαθούν να κάνουν το καλό. Πρόκειται για μια συναρπαστική ιστορία θάρρους και θυσίας και για μια συγκλονιστική ελεγεία της αθωότητας.

«Ο Ντορ ζωγραφίζει με πλούσια παλέτα, χρησιμοποιώντας μια γραφή που αντηχεί βαθιά και μεταδίδει τόσο τα εφήμερα της καθημερινής ζωής όσο και το υψηλό δράμα, τη θλίψη και την ελπίδα…» Daily Mail

«Ανυπέρβλητο… Ο Ντορ μπορεί να δώσει ζωή σε μια σκηνή μέσα σε μία παράγραφο». The Times

Για το συγγραφέα:

Ο Άντονυ Ντορ γεννήθηκε στο Κλίβελαντ του Οχάιο. Έχει γράψει ακόµη τις συλλογές διηγηµάτων The Shell Collector και Memory Wall, το αυτοβιογραφικό Four Seasons in Rome και το μυθιστόρημα About Grace. Το Όλο το φως που δεν µπορούµε να δούµε τιµήθηκε µε το βραβείο λογοτεχνίας Πούλιτζερ το 2015, καθώς και µε το Andrew Carnegie Medal την ίδια χρονιά. Το βιβλίο, που είναι για σχεδόν 100 εβδοµάδες συνεχώς στις πρώτες θέσεις της λίστας των µπεστ σέλερ των New York Times, μεταφράζεται σε 39 γλώσσες. Ο Ντορ ζει στο Μπόισι του Άινταχο µε τη σύζυγό του και τους δύο γιους τους.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s