Οι αγαπημένοι μας ήρωες αποκτούν μορφή

Πόσοι από εσάς, την ώρα που απολαμβάνετε ένα βιβλίο σκέφτεστε ότι αυτό το βιβλίο θα θέλατε να το δείτε κινηματογραφική ταινία και ταυτόχρονα οραματίζεστε το πλήρες καστ το οποίο θεωρείτε κατάλληλο; Εμείς στο LovArt’s Corner αφήσαμε την φαντασία μας να τρέξει ελεύθερη και σας παρουσιάζουμε κάποιες ιδέες μας.

Μαρία Παπαδάκη

Η Αηδονόπιτα του Ισίδωρου Ζουργού είναι το πιο αγαπημένο μου βιβλίο και τον Ισίδωρο Ζουργό τον θεωρώ τον μεγαλύτερο νεοέλληνα λογοτέχνη. Ο λόγος του με συγκινεί βαθύτατα. Πολλές φορές σκέφτομαι πως το συγκεκριμένο βιβλίο θα ήθελα να το δω σε ταινία αλλά φοβάμαι πως αν δεν το σεβαστούν όπως του αξίζει θα με θλίψει. Οι πρωταγωνιστές του βιβλίου είναι ο Γκαμπριελ Λίντον, Αμερικανός φιλέλληνας που ήρθε να βοηθήσει την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και η όμορφη Λαζαρίνα, κόρη  μεγαλέμπορου άρχοντα της εποχής εκείνης. Στον ρόλο του Γκάμπριελ Λίντον, με βάση τα λόγια του συγγραφέα, δυσκολεύτηκα αρκετά να βρω κάποια μορφή που να του ταιριάζει. Σκεφτόμουν κάποια ρομαντική, ασκητική μορφή. Κάποια στιγμή όπως καθόμουν στο ίντερνετ και χάζευα είδα τη φωτογραφία ενός νέου Έλληνα ηθοποιού που κάνει καριέρα στην Αμερική. Το όνομα που έγραφε από κάτω ήταν Τεό Αλεξάντερ. Το μόνο που σκέφτηκα ήταν: “Δε σε λένε Τεό, σε λένε Γκάμπριελ Λίντον”. Τον χαρακτήρα της Λαζαρίνας, αφού μιλάμε για ελληνικό βιβλίο, θα μπορούσε πολύ εύκολα να τον ενσαρκώσει η Τζένη Θεωνά. Κάπως έτσι την πλάσει κι εγώ στο μυαλό μου. Ας ελπίσουμε πως θα γύρισουν στην Ελλάδα ένα τόσο εκπληκτικό βιβλίο σε ταινία, και πως θα το σεβαστούν όπως του αξίζει.

Το άλλο βιβλίο, που  θυμήθηκα αυτές τις μέρες, που το είχα κάνει εντελώς κινηματογραφικό στο μυαλό μου, και το συστήνω στους φίλους μου τους σκηνοθέτες εκεί στο Χόλυγουντ, είναι από την αγαπημένη τριλογία “Το τριανταφυλλάκι”, το δεύτερο μέρος “Το τριαντάφυλλο του χειμώνα”. Μια ιστορική και ρομαντική σειρά βιβλίων. Πρωταγωνιστές  σε αυτό το βιβλίο είναι ο Σιντ Μαλόουν, ένας σκληρός, βίαιος και κατά τη συγγραφέα ακαταμάχητα ελκυστικός άντρας  και η Ίντια Τζόουνς, μια δυναμική και πεισματάρα γυναίκα που στα 1900 τόλμησε να σπουδάσει ιατρική. Ο κατά τα άλλα ελκυστικός Σιντ Μαλόουν είναι ΚΟΚΚΙΝΟΜΑΛΛΗΣ! Εδώ να ξεκαθαρίσω ότι δεν μου αρέσουν (με τίποτα όμως), οι κοκκινομάλληδες άντρες. Όταν το ξεκίνησα αναρωτήθηκα πως θα μπω στο πνεύμα του βιβλίου; Πως θα νιώσω αυτό τον μεγάλο έρωτα αφού ο πρωταγωνιστής δεν είναι του γούστου μου; Υπέφερα. Ευτυχώς έτυχε και έφερε η κόρη μου εκείνες τις μέρες διάφορα dvd από μια κούτα που είχα στο υπόγειο, από την εφηβεία μου. Όπως τα κοιτάζαμε είδα το εξώφυλλο από την ταινία “Interview with a vampire” και το μάτι μου έπεσε πάνω στην φωτογραφία του Brad Pitt. “Νατός και ο Σιντ Μαλόουν!” σκέφτηκα, “Μα ίδιος ρε παιδάκι μου!”. Έχει αυτό το brutal, το μαφιόζικο που του πάει άρχισα να αναφωνώ και είδα ότι η κόρη μου με κοίταζε περίεργα και άλλαξα κουβέντα. Στον ρόλο της Ίντια σκέφτηκα την Κίρα Νάιτλι. Θα μου ταίριαζε πολύ γιατί μου εκπέμπει τη δυναμικότητα και το πείσμα που μας περιγράφει η συγγραφέας στον ρόλο της Ίντια.


Κυριακή Ζέρβα

Ο Neil Gaiman αγαπημένος συγγραφέας και ο Ωκεανός στο τέλος του δρόμου το αγαπημένο μου βιβλίο αυτού! Και ενώ πολλά βιβλία του συγγραφέα έχουν μεταφερθεί στην μεγάλη ή στην μικρή οθόνη, αυτό για κάποιο αυτό τους ξέφυγε! Ατμοσφαιρικό, σκοτεινό και με μια λυρικότητα στο λόγο θα μπορούσε να γίνει ένα πολύ ωραίο mystery thriller. Για τον ανώνυμο πρωταγωνιστή θα έβαζα ένα άγνωστο οχτάχρονο παιδάκι με την
πιο αδιάφορη φάτσα που θα μπορούσα να βρω! Για τις τρεις δυναμικές, ιδιαίτερες και μυστηριώδεις γυναίκες της οικογένειας Χέμπστοκ θα ήθελα τις εξής: για την εντεκάχρονη Λέτι μάλλον ένα ξανθό ομορφούλι κοριτσάκι, για την καλοσυνάτη και στοργική μητέρα της η πρώτη μου ήρθε στο μυαλό ήταν Ruth Wilson, μάλλον εξαιτίας του ρόλου της στο Saving Mr Banks, ενώ για τη μεγάλη κυρία Χέμπστοκ νομίζω θα πήγαινε πολύ κάποια σαν την Judi Dench. Τέλος για την Ούρσουλα Μόνκτον, την όχι-ακριβώς-κακιά-αλλά-μάλλον-πιο-πολύ-παρείσακτη της υπόθεσης, φανταζόμουν, ακόμη κι όταν διάβαζα το βιβλίο, κάποια σαν την Jessica Chastain!

 

Για δεύτερο βιβλίο είπα να διαλέξω το Slade House του David Mitchell. Ο Mitchell είναι ένας πολύ πολύ αγαπημένος μου συγγραφέας και μπορεί το Slade House να μην είναι το αγαπημένο μου δικό του (αν και είναι και αυτό υπέροχο), το βρήκα πολύ κινηματογραφικό και πιστεύω πως θα γίνονταν και αυτό ένα εξαιρετικό mystery thriller! Ατμοσφαιρικό, αγωνιώδες,με μερικές τρομερές σκηνές που σου έκοβαν το αίμα και που θα έδειχναν πολύ στην μεγάλη οθόνη και φυσικά με εξαιρετικούς χαρακτήρες! Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε πέντε κεφάλαια-μέρη, το καθένα με διαφορετικό πρωταγωνιστή, οπότε το cast για την φανταστική μου ταινία έχει ως εξής: οι οικοδεσπότες του Slade House, τα αδέρφια Norah και Jonah Grayer (που υπάρχουν σε όλες τις ιστορίες)
αν και στο βιβλίο είναι ξανθοί εγώ για κάποιο λόγο τους φανταζόμουν μελαχρινούς και θα τους υποδύονται
η Eva Green και μάλλον κάποιος
σαν τον Sebastian Stan,  τον δεκατριάχρονο Nathan (1η ιστορία) κάποιο παιδάκι με ανοιχτά χρώματα, για τον Ντετέκτιβ Gordon Edmonds (2η ιστορία) νομίζω ταιριάζει ο Jai Cortney και η κάπως αντιπαθητική φάτσα του. Για την Sally Timms (3η ιστορία) θα ήθελα κάποια που να φαίνεται ανασφαλής και χωρίς αυτοπεποίθηση και αν και δεν την έχω δει ποτέ σε κάποια ταινία η
Daizy Ridley φαίνεται να ταιριάζει. Την Freya (4η ιστορία και αδελφή της προηγούμενης) θα ήθελα να υποδυθεί η Cara Delevingne που πιστεύω της ταιριάζει και το όνομα και ο ρόλος, ενώ, τέλος, για το ρόλο της αγαπημένης Dr Iris Marinus-Ferby της 5ης και τελευταίας ιστορίας θα προσλάβω τη Halle Berry! Με το που εμφανίστηκε στην υπόθεση κάπως έτσι την φανταζόμουν οπότε και θα την κρατήσω!

 


Kώστας Παπαδάτος

«Το τέρας της σελήνης» είμαι σίγουρος πως μπορεί να γίνει το καινούριο “Star Wars” από τα λίντλ, το οποίο φυσικά και θα έβλεπα.

Τι να πω και ποιος να με πιστέψει. Η πλοκή του βιβλίου είναι καταιγιστική. Ο ήρωας μας o οποίος έχει ένα χέρι (το άλλο έχει ακρωτηριαστεί), βρίσκει μια περίεργη μηχανή σε σχήμα λουκουμά όπου ακτινοβολεί ένα  ισχυρό πεδίο ενέργειας. Επειδή μυρίστηκε πως θα κερδίσει χρήματα από το μαραφέτι, το παίρνει σπίτι του. Εκεί παρατηρεί πως το κομμένο του άκρο ξαναφυτρώνει λες και είναι ουρίτσα από λιμοντίρι και προσπαθεί να μοσχοπουλήσει το θαυματουργό αυτό εύρημα.
Μην τα πολυλογώ (πάρτε μεγάλη ανάσα γιατί το σημείο στίξης που ονομάζεται τελεία θα το βρείτε στο τέλος της παραγράφου) …τον απαγάγουν οι άνθρωποι του προέδρου της Αμερικής, ξανακόβεται το χέρι του, ξαναφυτρώνει για δεύτερη φορά, τον στέλνουν στο φεγγάρι για πειράματα, εκεί το σκάει και τον πιάνουν οι άνθρωποι του νεαντερτάλιου Μεγάλου Ατζαμή, οι οποίοι δουλειά τους είναι να απαγάγουν νεαρές Γερμανίδες από τη γή και να τις φέρνουν πίσω στη σελήνη με σκοπό την αναπαραγωγή πετώντας τους παρείσακτους σε ένα πηγάδι που μέσα του ζει μια τεράστια τίγρη…μπλα μπλα μπλα. Όλα αυτά στο φεγγάρι ξαναλέω.

Ποιός ηθοποιός θα ήθελα να ενσαρκώσει τον ήρωα του βιβλίου; Sean Connery που τον λατρεύω μεν αλλά έχει παίξει στη ταινία Ζardoz γι΄αυτό και τον θυμήθηκα.

Δεύτερη μεταφορά βιβλίου που θα ήθελα να δω στη μεγάλη οθόνη είναι το καταπληκτικό «Εξοχικό με πισίνα». Όχι… το εξοχικό με πισίνα δεν είναι το ένθετο του περιοδικού «Ιδέες για το σπίτι», αλλά ένα ψυχολογικό θρίλερ που κόβει πραγματικά την ανάσα και ταυτόχρονα ενοχλεί, ενοχλεί σε σημείο που χαλαρώνεις τον γιακά από το πουκάμισο ιδρωμένος.

Φανταστείτε πως πιο πιθανό είναι να βρείτε στον κήπο σας ένα κουιντέτο αλμπίνο σαλιγκαριών που σιγοτραγουδούν το άγια νύχτα σε ντο μείζονα για πιάνο, παρά γαλήνη μέσα σε κάποιες απο τις σελίδες του βιβλίου.
Όπως και στο προηγούμενό πόνημα του Herman Koch (Το δείπνο) έτσι και εδώ, λάτρεψα τον ιδιαίτερο τρόπο γραφής του.
Οι «τοξικοί» ήρωες μας, ο αντιπαθητικός γιατρός Μάρκ μαζί με τη γυναίκα του και τις δύο τους κόρες, φιλοξενούνται στο εξοχικό του επίσης αντιπαθητικού ηθοποιού Ράλφ Μέγιερ.  Μια πράξη βίας όμως διαταράσσει το γαλήνιο σκηνικό. Δε χρειάζεται να πω πολλά, παρά μόνο πως μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα θα γίνει ένας μικρός χαμός. Όλοι και όλες βρίσκονται στην τσίτα.

Οι πρωταγωνιστές χωρίς δεύτερη σκέψη θα ήταν Robert De Niro, Juliette Lewis και Nick Nolte (οι τρείς τους έπαιξαν στο «ακρωτήρι του φόβου»).


Χριστίνα Μαλιαρίτη

Αποτέλεσμα εικόνας για the inheritance cycleΣπανίως, διαβάζοντας ένα βιβλίο, μου έχει έρθει η επιθυμία να το δω στην μεγάλη οθόνη. Συνήθως μένω σε αυτό που έχει να προσφέρει το ίδιο το βιβλίο και δεν σκέφτομαι τι παραπάνω θα μπορούσε να δώσει. Αν και αυτό το παραπάνω είναι, νομίζω, πολύ σχετικό, καθώς συνήθως-εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις-όποιο βιβλίο μεταφέρεται στην μεγάλη οθόνη δεν μεταφέρει την ατμόσφαιρα που έχει πλάσει μέσα σ’ αυτό ο συγγραφέας του. Παρ’ όλ’ αυτά, αυτό δεν σημαίνει πως αυτή μου η πεποίθηση είναι απόλυτη. Η τετραλογία “Η κληρονομιά” για παράδειγμα-της οποίας πρώτο βιβλίο είναι το Έραγκον- ήταν ένα απ’ τα βιβλία που πολύ θα ήθελα να δω στους κινηματογράφους. Η όλη ιστορία ξεκινάει όταν ο Έραγκον βρίσκει ένα αυγό δράκου στο δάσος κι από εκεί ξεκινάει μια περιπέτεια χωρίς προηγούμενο. Περιπλανιόμαστε μαζί του στα επικίνδυνα και πανέμορφα μέρη της Αλαγαισίας παρακολουθώντας μάχες, συμμαχίες και πτήσεις που κόβουν την ανάσα. Αυτό το βιβλίο έχει την κατάλληλη δόση, φαντασίας, περιπέτειας και ανατροπών για μια κινηματογραφική ταινία! Ansel Elgort PictureΟι περιγραφές του Παολίνι για τα τοπία της Αλαγαισίας είναι τόσο όμορφες που ένας πολύ καλός σκηνοθέτης και σκηνογράφος θα μπορούσαν να μεταφέρουν με επιτυχία την ατμόσφαιρα εκείνου του μακρινού βασιλείου. Αποτέλεσμα εικόνας για eva greenΈγινε, βέβαια, μια προσπάθεια το 2006 για μεταφορά του Έραγκον στην μεγάλη οθόνη, αλλά το αποτέλεσμα, θα έλεγα, ήταν κάτι παραπάνω από απογοητευτικό. Ο ηθοποιός που θα ήθελα να δω να ενσαρκώνει τον ρόλο του Έραγκον είναι ο Ansel Elgort-κάπως έτσι είχα φανταστεί τον Έραγκον- ενώ στον ρόλο του ξωτικού Άρυα θα ήθελα να δω την Eva Green-έχει αυτό το διαπεραστικό και δυναμικό βλέμμα που ταιριάζει γάντι σε ένα ξωτικό.

Αποτέλεσμα εικόνας για looking for alaskaΤο δεύτερο βιβλίο που θα ήθελα να δω στον κινηματογράφο είναι το Αναζητώντας την Αλάσκα, του Τζον Γκριν. Το διάβασα στα 16 μου, έχουν περάσει 5 χρόνια από τότε, κι ακόμα δεν το έχω ξεχάσει. Η ιστορία του είναι κάπως μελαγχολική: ο Μάιλς φεύγει από την Φλόριντα για το πανεπιστήμιο. Χαμηλών τόνων παιδί δεν πίστευε πως θα βρει ποτέ φίλους. Κι όμως, φτάνοντας στο πανεπιστήμιο κάνει πολλούς νέους φίλους και μαζί γνωρίζει την Αλάσκα. Την ερωτεύεται κι από εκεί και πέρα συμμετέχουμε στην ζωή των νέων που κάνουν πλάκες, συζητάνε κι ερωτεύονται. Αποτέλεσμα εικόνας για logan lermanΌμως η Αλάσκα κρύβει μέσα της μια ιστορία που την στοιχειώνει, μια ιστορία που δεν την αφήνει να ησυχάσει, μια ιστορία που στο τέλος θα αποδειχθεί μοιραία. Αυτό το βιβλίο, κυριολεκτικά, με κατέστρεψε(χαχα). Έχει μια γλυκιά μελαγχολία, μια επανάσταση. Θα γίνονταν πιστεύω μια πολύ καλή εφηβική ταινία. Απ’ όσο ξέρω, είχαν γίνει οι πρώτες ενέργειες της μεταφοράς του βιβλίου στον κινηματογράφο, όμως το πράγμα έμεινε εκεί κι από τότε Αποτέλεσμα εικόνας για cara delevingne paper townsεμείς, οι φαν, δεν έχουμε μάθει κάτι άλλο. Για τον ρόλο του Μάιλς θα επέλεγα τον ηθοποιό Logan Lerman μιας και η φατσούλα του με παραπέμπει λίγο σε ένα γλυκό, άμαθο αγόρι ενώ για τον ρόλο της Αλάσκα θα επέλεγα την Cara Delevigne-αυτή η κοπέλα μου βγάζει κάτι το αντισυμβατικό και κάπως έτσι είχα φανταστεί την Αλάσκα διαβάζοντας το βιβλίο.

Advertisements

One comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s