La Casa de Papel: Το νέο διαμάντι του Netflix

la-casa-de-papel-1

Άλλο ένα πετυχημένο στοίχημα από το Netflix, άλλη μία σειρά-φαινόμενο που καθήλωσε αμέτρητους θεατές αποσπώντας θετικές κριτικές. Αυτή τη φορά γράφω αφιερωματικό άρθρο όχι τόσο για να προωθήσω τη σειρά αλλά κυρίως για να μοιραστώ τον αστείρευτο ενθουσιασμό μου.

Καταρχάς, η ισπανική γλώσσα είναι τόσο εύηχη και ρυθμική. Όλα ακούγονται πιο ωραία και πιο παθιασμένα π.χ όταν η Raquel ανακρίνει τον Salva φτύνοντας κάθε λέξη. Με τη σίστερ ήμασταν τόσο ενθουσιασμένες που κάθε φορά που έλεγαν tranquillo το βροντοφωνάζαμε μετά. Τranquillo σις! Επικροτώ το γεγονός πως το Netflix προωθεί μη αγγλόφωνες σειρές που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από χολιγουντιανές παραγωγές. Παρόλο που ξεκίνησα λιγότερο ένθερμα την τωρινή σειρά με κέρδισε περισσότερο από το Dark.

1074full-la-casa-de-papel-screenshot

Η πρώτη σεζόν απαρτίζεται από 13 επεισόδια, η δεύτερη από 6 αλλά διαρκούν περισσότερο. Πάντα έβρισκα ελκυστικές και διασκεδαστικές τις heist movies, δηλαδή που αφορούν ληστείες και αδρεναλινικά ανθρωποκυνηγητά όπως το σχετικά πρόσφατο Baby driver. Στον πρώτο κύκλο τα πρώτα επεισόδια είναι καθαρά εισαγωγικά αλλά στη συνέχεια η σειρά ανεβάζει αφηγηματικούς ρυθμούς και ξεφεύγει από την πεπατημένη. Οφείλω να εξυμνήσω την ευφυία του σχεδίου για την ληστεία στο Νομισματοκοπείο και κατά συνέπεια του δημιουργού της σειράς, Álex Pina. Από τις μάσκες του ζωγράφου Salva-dor Dalí μέχρι και την ίδια καθαυτή ληστεία. Ακόμη σιγοτραγουδάω το «Bella Ciao» που έντυσε μοναδικά μία ήδη συγκινησιακά φορτισμένη σκηνή. Τέτοια αγωνιώδη αναμονή είχα να ζήσω από τον πρώτο κύκλο του Prison Break. Κατ’ εμέ ο δεύτερος κύκλος είναι καλύτερος γιατί αφενός εξελίσσονται περισσότερο οι χαρακτήρες, αφετέρου το ειδύλλιο με σκλάβωσε.

58ll

Στα αδιαμφισβήτητα προτερήματα είναι η άριστη ψυχογράφηση των ηρώων που βασανίζονται από τις προσωπικές τους χίμαιρες. Καταργούνται τα στερεότυπα καλού-κακού, δικαίου-άδικου και γενικά όλα τα δίπολα εδραιωμένων ψευδαισθήσεων. Αγαπημένοι μου χαρακτήρες σίγουρα είναι ο αλαζόνας Berlin με έντονες ναρκισσιστικές τάσεις που δεν σταματάει να βγάζει λογύδρια και η Nairobi με την larger than life περσόνα. Αν και στη σειρά δεν πολυσυμπαθιούνται, στην πραγματικότητα είναι ζευγάρι. Σας σιπάρω! Φυσικά τρέφω συμπάθεια για τον Professor γιατί είναι τζίνιους με όλη τη σημασία της έννοιας. Δεν ξέρω ποιο κόλπο του να ξεχωρίσω. Ίσως το καλύτερο που μηχανεύτηκε ήταν στη μάντρα αυτοκινήτων. Άψογη επιλογή ο Álvaro Morte που κρύβεται πίσω από τα γυαλιά του σαν τον Κλαρκ Κεντ. Ως ντετέκτιβ η Raquel προσπαθεί να επιστρατεύσει το αστυνομικό της ένστικτο αλλά δεν τα καταφέρνει πάντα. Poor Raquel! Δεν συμφωνούσα καθόλου με αρκετές αντιδράσεις της Tokyo, παρόλο που θυμίζει επί τούτου την Natalie Portman από το πασίγνωστο “Léon” του Luc Besson.

Ανυπομονώ να ξεκινήσει ο τρίτος κύκλος, αν και είμαι ήδη ικανοποιημένη και συγκινημένη από το φινάλε του δεύτερου. Εάν τυγχάνει κάποιος να μην έχει εξορύξει το νέο «διαμάντι» του Netflix, ευελπιστώ να τον έπεισα. Bella Ciao Ciao Ciao.

Πηγή

Advertisements

3 comments

  1. είναι φανταστική! Και εμένα μου έχει κολλήσει το bella ciao 😋 Ωστόσο έχω ενστάσεις για την τρίτη σεζόν είμαι επιφυλακτική για το τι θα δείξουν.

    Liked by 2 people

    • Δεν μπορώ να σταματήσω να το τραγουδάω!Επαναστάτρια χωρίς αιτία :p
      Κι εγώ έχω μια ανησυχία αλλά ευελπιστώ ότι θα προσέξουν το στόρυ. Κάπoυ διάβασα ότι θα είναι η εκδίκηση του Αρτουρίτο=instant laugh 😀

      Liked by 2 people

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s