Διαβάσαμε το “Σκοτώνοντας το παιδί των καταρρακτών” και δηλώνουμε ενθουσιασμένοι

Αδιαμφισβήτητα το Σκοτώνοντας το παιδί των καταρρακτών του Σταύρου Μαμούτου αποτελεί ένα από τα καλύτερα βιβλία -ανεξαρτήτου είδους- που διάβασα φέτος! Και διάβασα αρκετά καλά βιβλία φέτος!

Δηλώνω ενθουσιασμένη από την πρώτη κιόλας σελίδα!!!
Και ο ενθουσιασμός έμεινε μέχρι και την τελευταία!

Αλλά ας τα πιάσουμε από την αρχή….

Το όνομα που της έδωσαν σήμαινε «περπατώντας στα όνειρα», όμως εκείνη την νύχτα έτρεχε για να γλιτώσει τη ζωή της.

Για την υπόθεση θέλω και δεν θέλω να πω. Η περίληψη στο οπισθόφυλλο τα λέει και δεν τα λέει καλά. Τα λέει με έναν μυστήριο τρόπο που δεν σε αφήνει να καταλάβεις και πολλά. Και ίσως να είναι και λίγο καλό αυτό.
Εφόσον λοιπόν ούτε κι εγώ ήξερα κάτι παραπάνω θα προσπαθήσω να μην αποκαλύψω πολλά επιπλέον.

kattaraktonfullcovers-forprintΈνας άνθρωπος κάποιου νέου θεού ζητά βοήθεια. Το κορίτσι που κουβαλά μαζί του πρέπει να φυγαδευτεί. Οι βετεράνοι της μοναδικής δημοκρατίας προσπαθούν να αποτάξουν από πάνω τους το αιματηρό παρελθόν τους, ο κόσμος όμως είναι έτοιμος να εκραγεί για ακόμα μια φορά. Όλοι μαζί πρέπει να ισορροπήσουν μεταξύ του χθες και του σήμερα, να αντιμετωπίσουν τους προσωπικούς τους δαίμονες, να μάθουν την αλήθεια που τους δημιούργησε, και να γνωρίσουν παλιούς και καινούργιους φόβους πλασμένους από τη ποιο νοσηρή φαντασία.

Ποιος απειλεί τη πρώτη δημοκρατία αυτού του κόσμου προτού καν αυτή γεννηθεί; Ποιοι εμπορεύονται ανθρώπινες ζωές και ποιοι είναι αυτοί που διεκδικούν την εξουσία;

Για να προστατεύσουν αυτά που αγαπάνε πρέπει να ταξιδέψουν εκεί που οι θρησκείες μεταλλάσσονται, οι γλώσσες σμίγουν, η ιστορία ξεχνιέται και διαστρεβλώνεται και το μόνο σταθερό είναι ο τρόμος για το άγνωστο αύριο. Έτσι θα ξεπλέξουν ένα κουβάρι από ψέματα, συνωμοσίες, δεισιδαιμονίες, και υλοποιημένους εφιάλτες.

(από το οπισθόφυλλο)

Εμπλέκονται άνθρωποι κανονικοί, άνθρωποι με μυστήριες δυνάμεις και απόγονοι θεών. Άνθρωποι ζωντανοί και άνθρωποι όχι ακριβώς ζωντανοί ούτε όμως και νεκροί. Στρατιώτες, μισθοφόροι, πολεμιστές, σκλάβοι, πειρατές, διπλωμάτες, βασιλιάδες και πλάσματα μυθικά. Εξαπατήσεις, συμφωνίες, μυστήρια, απαγωγές, χειραγωγήσεις, προδοσίες, εκδικήσεις, μάχες, θάνατος και μια αποστολή που πρέπει να φέρουν εις πέρας.

Ο Πέηλ και ο Μέθιλ δεν είναι απλοί Βεκ. Είναι Βεκ Μπεάρ. Έχουν μέσα τους έναν λύκο. Μέσα στη μάχη όταν τους τυλίγει η κόκκινη ομίχλη, όπως τη λένε οι ίδιοι, αφήνουν ελεύθερο τον λύκο να σκοτώσει. Αν όμως δεν ξαναπιάσουν τον λύκο, αυτός στρέφεται σε όποιον δει μπροστά του.

Για τον κόσμο στον οποίο βρισκόμαστε δεν μπορώ να πω πολλά. Δεν βρισκόμαστε στον δικό μας κόσμο αλλά σε έναν πιο μεσαιωνικού τύπου (ίσως και λίγο πιο μετά, προς Αναγέννηση μεριά, αλλά δεν τα πάω καλά με την χρονολόγηση οπότε μην το δέσουμε και κόμπο) αλλά όχι και ακριβώς. Γενικά υπάρχει ένα μυστήριο γύρω από αυτό, η λύση του οποίου με βρήκε απροετοίμαστη! Ας πούμε ότι κάτι πολύ ιδιαίτερο συνέβη εκεί πέρα.

“Τι βλέπεις σε αυτό το κατασκεύασμα, Πεηλ Μούτχουντ;”[…]
“Βλέπω το χαμό μας, ιερέα. Ξέρουμε και οι δυο μας τι είμαι. Ένα δείγμα από ένα ξεπεσμένο είδος. Κι εσύ; Εκπρόσωπος ενός ξεπερασμένου τρόπου σκέψης. Αυτό μπροστά μας είναι όμως είναι ψυχρή λογική. Αλύγιστη, σταθερή και ανελέητη. Θα έρθει η ώρα που οι άνθρωποι θα ακούν μόνο αυτή και τίποτα άλλο. Δεν θα μας έχουν ανάγκη. Όχι άλλοι θεοί, όχι άλλα τέρατα από τα κρεβάτια μας. Κι αυτό δεν είναι κακό.”

Πολύ μου άρεσε ο κόσμος του (και πριν την αποκάλυψη και μετά) και η όλη μυθολογία γύρω από αυτόν. Οι άνθρωποι, οι διάφορες φυλές, οι κοινωνίες του, οι πολιτικές καταστάσεις, η θρησκείες. Πολύ καλοστημένο!

Όσο για τους χαρακτήρες…..τι να πω για τους χαρακτήρες;! Δηλώνω ενθουσιασμένη και με αυτούς! Ήταν όλοι ένας προς έναν! Όχι, οι πρωταγωνιστές μας δεν είναι και οι καλύτεροι άνθρωποι στον κόσμο και ναι, κάνουν λάθη. Αλλά τους συμπάθησα σχεδόν από την αρχή. Εντάξει ίσως να μην είχαν όλοι τη σκιαγράφηση που θα έπρεπε και να έχουμε να μάθουμε πολλά γι’ αυτούς ακόμη (δεν ήταν και λίγοι), αλλά σαν ομάδα, σαν παρέα, τους βρήκα πολύ καλογραμμένους και είχαν τόσο ωραία χημεία μεταξύ τους που χαιρόσουν να διαβάζεις γι’ αυτούς. Γελούσες μαζί τους, αγωνιούσες μαζί τους, πονούσες μαζί τους, ήσουν μέλος της ομάδας τους κι εσύ!

Άκουσε ένα σκίσιμο κι ένα πολύχρωμο κομμάτι πανί βρεγμένο σε φρέσκο νερό τής σκούπισε το κεφάλι. Ένα δεύτερο σκίσιμο και το κεφάλι της είχε πλέον έναν πολύχρωμο επίδεσμο δεμένο γύρω του. Τα πιο μαλακά χέρια του κόσμου τής σκούπισαν το μέτωπο. Η ναυτία, ο πόνος, η κούραση, όλα καλύφθηκαν από αυτό το πολύχρωμο πέπλο κι έμειναν κρυμμένα.

Πολύ ωραία γραφή, απίστευτη ροή, ούτε που καταλάβαινες πώς περνούσαν οι σελίδες. Πολύ ωραίες περιγραφές, αφήγηση με ρυθμό και τρομερές ατάκες. Και γενικά οι διάλογοι ήταν το κάτι άλλο! Τόσο ζωντανοί και τόσο άμεσοι!
Ήταν σοβαρό και ταυτόχρονα διασκεδαστικό. Πραγματικά διασκέδαζα διαβάζοντάς το! Είχε τόσο ωραία ατμόσφαιρα και ειλικρινά χαιρόμουν κάθε φορά που επέστρεφα στον κόσμο του! Θεωρώ ότι για εμένα το μεγαλύτερο προσόν του βιβλίου είναι αυτό ακριβώς, το ότι διασκέδαζες!!

Τώρα αν έπρεπε να πω για τα αρνητικά, μόνο ένα μπορώ να σκεφτώ: Δεν είχε χάρτη! Και προσωπικά τον χρειάστηκα από τις πρώτες κιόλας σελίδες.

45297329_

Τελικά όμως ο χάρτης βρέθηκε! Κι ευτυχώς δηλαδή! Το έχω ξαναπεί και θα το πω ακόμη μια: οι χάρτες σώζουν!
Οπότε εφόσον ο χάρτης βρέθηκε το πρόβλημα λύθηκε (και ευτυχώς βρέθηκε όσο ακόμα ήμουν στην αρχή). Ο μόνος λόγος που το αναφέρω λοιπόν είναι γιατί αν το βιβλίο το διάβαζα δυο μήνες πριν όταν το είχα αγοράσει δεν θα τον είχα. Θα τα έβγαζα πέρα βέβαια αλλά θα δυσκολευόμουν.
Ένα μπράβο λοιπόν και για την δημιουργία του χάρτη!

Τέλος να κάνω και μια αναφορά στο “περιτύλιγμα”. Γιατί για να πω την αλήθεια, για άλλη μια φορά, έπεσα θύμα του εξωφύλλου και του τίτλου. Πόσο όμορφο εξώφυλλο και πόσο μυστηριώδης ο τίτλος! Και το εξώφυλλο δεν είναι ωραίο μόνο λόγω εικόνας αλλά και λόγω ποιότητας και υφής! Αν δεν ήταν αυτά ίσως και να μην το επέλεγα ποτέ! (ντροπή μου το ξέρω).

Εν τέλει έχω να δηλώσω για άλλη μια φορά (σε περίπτωση που δεν έγινε απόλυτα κατανοητό) και χωρίς υπερβολές κατενθουσιασμένη, καταγοητευμένη και άνετα φαντάζομαι να γίνεται μια από τις αγαπημένες μου σειρές!
Αν σας αρέσουν τα βιβλία φαντασίας (οποιασδήποτε φαντασίας) διαβάστε το!!! Μόνο να χάσετε έχετε αν δεν το προτιμήσετε!

Τώρα περιμένω το δεύτερο με τη συνέχεια και τυπωμένο χάρτη παρακαλώ!


Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή.


Για τον συγγραφέα:

authorphoto-3Ο Μαμούτος Καλαϊτζής Σταύρος γεννήθηκε το 1986 στη Θεσσαλονίκη, και μεγάλωσε στην Εύοσμο. Έδειξε από μικρός την αγάπη του προς τα βιβλία και ιδιαίτερα στα μυθιστορήματα. Τον κέντριζε η πολιτική, η ιστορία και η μυθολογία, πάντα μέσα από ένα πρίσμα σκεπτικισμού.

Φοίτησε στη Βιομηχανική Πληροφορική στα Τ.Ε.Ι. Καβάλας. Οι διάφορες εμπειρίες τον ακολουθούσαν τα βράδια στον ύπνο του, μετατοπισμένες χρονικά και τοπικά. Παραλλαγμένες από το υποσυνείδητο, έμεναν στο μυαλό του για να τον τυραννήσουν.

Επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη εν μέσω οικονομικής κρίσης, και παράλληλα με την εταιρία διακόσμησης ρούχων της οικογενείας του, αποφάσισε να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία. Τα βράδια, αντί να φοβάται τους εφιάλτες, τους καλοδέχεται, κάθεται μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, και τους κάνει βιβλία.

Advertisements

3 comments

Leave a Reply to bookitocat Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s