Διαβάσαμε την “Ύστατη Αυτοκρατορία” των “Ομιχλογέννητων”

Σου αρέσει η φαντασία; Διάβασε Bradon Saderson! Έτσι μου έλεγαν!
Το έφερνα από εδώ, το έφερνα από εκεί……Έχει γράψει και πολλά βιβλία ο άτιμος, να μην ξέρεις και τι να διαλέξεις! Μετά από πολύ σκέψη και ακόμη περισσότερες αναβολές τελικά το πήρα απόφαση: ξεκίνησα τη σειρά Mistborn με το πρώτο βιβλίο, το The Final Empire.

What if the Dark Lord won?

141413-img_3.png

Η υπόθεση έχει ως εξής:
Εδώ και χίλια χρόνια ο Lord Ruler κυριαρχεί στον κόσμο, η ομίχλη κυριεύει τη νύχτα και στάχτη πέφτει από τον ουρανό. Όλα είναι γκρίζα. Οι άνθρωποι είναι χωρισμένοι σε ευγενείς και skaa, σκλάβους δηλαδή, ιδιοκτησία του Lord Ruler. Εμείς λοιπόν παρακολουθούμε μια ιδιαίτερη ομάδα κλεφτών skaa που αποφάσισαν να επαναστατήσουν όχι μόνο ενάντια στους ευγενείς αλλά και στον ίδιο τον σκοτεινό άρχοντα.

I consider myself to be a man of principle. But, what man does not? Even the cutthroat, I have noticed, considers his actions “moral” after a fashion.
Perhaps another person, reading of my life, would name me a religious tyrant. He could call me arrogant. What is to make that man’s opinion any less valid than my own?
I guess it all comes down to one fact: In the end, I’m the one with the armies.

mistborn__vin_and_kelsier_by_djamilaknopf_d8smmuc-preΗ αλήθεια είναι πως είναι λίιιγο πιο περίπλοκα τα πράγματα από ότι τα περιγράφω αλλά ευτυχώς -και παρά τις ανησυχίες μου- μέσα στο βιβλίο τα εξηγεί όλα μια χαρά. Γενικά μου άρεσε πολύ το worldbuilding, το πώς έχει στήσει τον κόσμο και το πώς μας τον παρουσιάζει. Όπως επίσης και η όλη φάση με τη “μαγεία” η οποία βασίζεται στην κατανάλωση μετάλλων. Εκεί ομολογώ δυσκολεύτηκα λιγάκι παραπάνω αλλά ακόμη κι αυτό το ξεπέρασα γρήγορα και δεν χρειαζόμουν καν το σκονάκι μου που είχα να βλέπω ποιο μέταλλο κάνει τι.
Στην αρχή λοιπόν δεν συνέβαιναν πολλά πράγματα, γνωρίζουμε τον κόσμο, τον τρόπο που λειτουργεί, τι παίζει με την ιεραρχία, την πολιτική και τη “μαγεία” και φυσικά γνωρίζουμε τους χαρακτήρες.

“You ask why I smile, Goodman Mennis? Well, the Lord Ruler thinks he has claimed laughter and joy for himself. I’m disinclined to let him do so. This is one battle that doesn’t take very much effort to fight.”

Οι χαρακτήρες πολύ μου άρεσαν! Οι δύο πρωταγωνιστές μας, ο πάντα χαμογελαστός Kelsier με τα ριψοκίνδυνα σχέδια και η καχύποπτη Vin που δυσκολεύεται να εμπιστευτεί τον οποιοδήποτε. Αλλά και οι υπόλοιποι της συμμορίας, ήταν ένας κι ένας, όλοι είχαν να δώσουν κάτι. Είχαν πολύ ωραία χημεία και οι μεταξύ τους διάλογοι, ακόμη και στις πιο σοβαρές τους στιγμές, ήταν απολαυστικότατοι.

He forced himself to smile—not out of pleasure, and not out of satisfaction. He smiled despite the grief he felt at the deaths of his men; he smiled because that was what he did. That was how he proved to the Lord Ruler—and to himself—that he wasn’t beaten.

w5zfkyiysluy

“Belief isn’t simply a thing for fair times and bright days, I think. What is belief—what is faith—if you don’t continue in it after failure?”

“Our belief is often strongest when it should be weakest. That is the nature of
hope.”

mistborn_by_castaguer93_daak7q9-preΌσο αναφορά την ιστορία και τις εξελίξεις…..ομολογώ αιφνιδιάστηκα. Όπως είπα και πιο πριν το βιβλίο ήταν κάπως αργό στην αρχή. Κάτι που δεν με ενοχλούσε, ίσα ίσα μου άρεσε. Τριγυρίζαμε από εδώ κι από εκεί,εκπαιδευόμασταν, μαθαίναμε πολλά πράγματα, οργανώναμε το σχέδιο, ξεκινήσαμε να το εφαρμόζουμε….γενικά υπήρχε ένα πλάνο! Πίστευα ότι το πρώτο βιβλίο θα είναι πιο εισαγωγικό και ότι θα μπούμε στο ζουμί από το δεύτερο.
Και εκεί είναι που αιφνιδιάστηκα!
Γιατί τα πράγματα δεν πήγαιναν όπως τα υπολογίζαμε!

Plots behind plots, plans beyond plans.
There was always another secret.

Οι εξελίξεις άρχισαν να τρέχουν, ενώ δεν έλειψαν και οι ανατροπές. Ανατροπές που δεν περίμενα να συμβούν, που δεν έπρεπε να συμβούν, αλλά που εν τέλει συνέβησαν και που με άφησαν άφωνη και ταραγμένη (ναι σε μια συγκεκριμένη αναφέρομαι που ακόμα δεν μπορώ να τη χωνέψω)

We aren’t invincible, remember?

Γενικά εκεί προς το τέλος συνέβησαν πολλά που δεν προέβλεψα και με ξάφνιασαν, πράγμα που συνήθως είναι καλό. Το καλύτερο βέβαια ήταν ότι δεν συνέβησαν έτσι στο άκυρο, έτσι απλά για να συμβούν, αλλά υπήρχε λογική πίσω από τις πράξεις των χαρακτήρων. Ακόμη κι αυτά που δεν μου άρεσαν, είχαν το λόγο τους και δικαιολογούνταν θεωρώ σωστά. Όπως και το τέλος, το οποίο και φοβόμουν κάπως. Μην τυχόν είναι υπερβολικό, ψεύτικο ή να γίνουν ευκολίες. Αντίθετα, πιστεύω ότι λύθηκε έξυπνα και με τρόπο που εμένα τουλάχιστον με έπεισε.

Εν τέλει δηλαδή μου άρεσε πολύ! Και μετά από όλα όσα συνέβησαν και αυτό το τέλος είμαι πολύ περίεργη να μάθω προς τα πού οδεύουμε και τι μας επιφυλάσσει η συνέχεια! Ενθουσιάστηκα!

“I bring you a message from a friend of ours,” she said quietly. “He wanted you to know that he’s not dead. He can’t be killed.
He is hope.”


Το βιβλίο εγώ το διάβασα στα αγγλικά αλλά κυκλοφορεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Φανταστικός Κόσμος σε δύο τόμους με τίτλο Ομιχλογένητοι: Η Ύστατη Αυτοκρατορία (τόμος Α’ & τόμος Β’)


Από το οπισθόφυλλο:

Cover_mistborn_1Μερικές φορές φοβάμαι πως δεν είμαι ο ήρωας που όλοι νομίζουν. Οι φιλόσοφοι με διαβεβαιώνουν ότι αυτή είναι η σωστή στιγμή, ότι τα σημάδια εκπληρώθηκαν. Μα ακόμα αναρωτιέμαι μήπως έχουν βρει τον λάθος άνθρωπο. Τόσο πολλοί άνθρωποι βασίζονται πάνω μου. Λένε ότι θα κρατήσω το μέλλον ολόκληρου του κόσμου στα χέρια μου. Τι θα σκέφτονταν εάν ήξεραν ότι ο υπέρμαχός τους –ο Ήρωας των Αιώνων, ο σωτήρας τους– αμφιβάλλει για τον εαυτό του; Ίσως να μην τους έκανε καμία εντύπωση. Κατά κάποιον τρόπο, αυτό είναι που με ανησυχεί περισσότερο απ’ όλα. Ίσως, μέσα τους, δυσπιστούν – ακριβώς όπως εγώ. Όταν με κοιτάνε, βλέπουν άραγε έναν ψεύτη;


Για τον συγγραφέα:

1609-26 32Ο Brandon Sanderson γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1975 στο Λίνκολν της Νεμπράσκα. Μετά τις σπουδές του στη Βιοχημεία, το 2005 εξέδωσε το Elantris, ένα αυτοτελές έπος φαντασίας. Το βιβλίο απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και σημείωσε εκατοντάδες χιλιάδες πωλήσεις. Αυτό δεν ήταν παρά μόνο η αρχή για την ανοδική πορεία του Sanderson στο συγγραφικό στερέωμα, ο οποίος μεταξύ άλλων επελέγη και για την ολοκλήρωση της μνημειώδους σειράς Ο Τροχός του Χρόνου τουRobert Jordan, έργο που έφερε εις πέρας σε τρία βιβλία και τριάμισι χρόνια.

Σήμερα ο Sanderson διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Brigham Young και εξακολουθεί να γράφει ασταμάτητα.

Για περισσότερες πληροφορίες, ανέκδοτο υλικό και ενημερώσεις ως προς τα τρέχοντα και μελλοντικά σχέδια του συγγραφέα, μπορείτε να επισκεφθείτε το site του,www.brandonsanderson.com

Advertisements

10 comments

  1. Πόσο ωραία κριτική ❤ Μίλησες για τα πάντα!
    Το τέλος ακόμα δεν το έχω χωνέψει 😭 Το δεύτερο ήταν τελείως διαφορετικό από ότι περίμενα και πως πίστευα ότι θα το πάει ο συγγραφέας. Κυλάει πολύ πιο γρήγορα! Σίγουρα θα χορτάσεις μάχες, ίντριγκες και σκευωρίες. Περιμένω εντυπώσεις!!!

    Liked by 3 people

    • Ευχαριστώ πολύυυ!! 😊❤
      Ωωω πολύ χαίρομαι για το δεύτερο! Μου ακούγεται εξαιρετικό!🤩 Θα το πιάσω όσο πιο σύντομα μπορώ!

      Liked by 1 person

    • Κι εγώ πολύ χαίρομαι που ακούω ότι όλη η τριλογία είναι εξαιρετική! 😉 😀 Πολύ σύντομα θα συνεχίσω και με τα υπόλοιπα!

      Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s