Διαβάσαμε το “Μαχαίρι” του Jo Nesbo

“Ένα κουρελιασμένο φόρεμα κρεμόταν απ’ το σαπισμένο κλαδί ενός πεύκου. Στον ηλικιωμένο άνδρα θύμισε κάποιο τραγούδι από τα παιδικά του χρόνια, που μιλούσε για ένα φόρεμα απλωμένο να στεγνώσει. Μόνο που τούτο εδώ δεν κυμάτιζε με τον νοτιά, όπως έλεγε το τραγούδι, αλλά με το παγωμένο νερό ενός ποταμού που έλιωνε το χιόνι.”

Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του ενδέκατου βιβλίου και εικοσιδύο χρόνια μετά το πρώτο, φέτος κυκλοφόρησε το νούμερο δώδεκα της σειράς με πρωταγωνιστή τον Χάρι Χόλε, το οποίο, όντας φαν, το περίμενα με μεγάλη ανυπομονησία.

Ο Χάρι βρίσκεται σε αθλία ψυχολογική κατάσταση με τους υπόλοιπους τομείς στη ζωή του να μην πάνε πίσω. Η Ράκελ τον έχει διώξει από το σπίτι, στη δουλεία έχει υποβιβαστεί στο βαθμό του αστυφύλακα αναλαμβάνοντας με τον κάπως αχώνευτο Τρουλς Μπέρντσεν για συνεργάτη τις υποθέσεις δεν θέλει κανείς, ενώ ο Σβάιν Φίνε -γνωστός και ως Αρραβωνιαστικός- ο πρώτος δολοφόνος που συνέλαβε στην καριέρα του ο Χάρι έχει αποφυλακιστεί και κυκλοφορεί ελεύθερος.
Και κάπου εκεί συμβαίνει το κακό, κάτι που δεν έπρεπε να συμβεί, ένας εφιάλτης ξεκινά για τον Χάρι.
Φυσικά και για ευνόητους λόγους δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω για την υπόθεση.

“Ο Σβάιν Φίνε αναστέναξε. Γιατί να φοβούνται τόσο πολύ τα μαχαίρια οι άνθρωποι; Ήταν ο πρώτος φόβος τους, είχαν όμως δυόμισι εκατομμύρια χρόνια για να τα συνηθίσουν, και παρ’ όλα αυτά υπήρχαν ορισμένοι που δεν μπορούσαν να δουν την ομορφιά του εργαλείου που συντέλεσε στο να κατέβουν οι άνθρωποι απ’ τα δέντρα. Κυνήγι, καταφύγιο, γεωργία, τροφή, άμυνα. Το μαχαίρι έπαιρνε ζωές, ήταν όμως και αυτό που έδινε ζωή. Δεν γινόταν το ένα δίχως το άλλο. Μόνο όσοι το κατανοούσαν αυτό, όσοι αποδέχονταν τι συνεπάγεται η ανθρώπινη φύση τους, η καταγωγή τους, αγαπούσαν το μαχαίρι. Φόβος κι αγάπη: οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος.”

Με λίγα λόγια, καλός κλασικός Nesbo. Αν είστε λάτρεις του συγγραφέα και του Χάρι τότε δεν χρειάζονται οι δικές μου προτροπές για να διαβάσετε το Μαχαίρι, αν πάλι δεν έχετε ξαναδιαβάσει Nesbo και θέλετε να ξεκινήσετε τότε σίγουρα μην επιλέξετε αυτό εδώ! Υπάρχουν μερικές αφετηρίες όπου μπορείτε να πιάσετε τη σειρά, αλλά αυτό το βιβλίο σίγουρα δεν είναι μια από αυτές!

Σκοτεινή ατμόσφαιρα, κινηματογραφική γραφή, έντονες στιγμές και οι πλέον γνωστοί μας χαρακτήρες. Φυσικά αγωνία, διλήμματα, φιλοσοφικές αναζητήσεις αραιά και που και ηθικοί φραγμοί που πρέπει να διατηρηθούν ή να σπάσουν με τις ανάλογες συνέπειες.

Color-Story_fulljpg

Φυσικά και δεν βρήκα τον ένοχο! Υπήρχαν αρκετοί ύποπτοι, οι εξελίξεις έτρεχαν, τα στοιχεία αποκαλύπτονταν το ένα μετά το άλλο αλλάζοντας τη λίστα με τους υπόπτους συνέχεια.
Το διάβασα ταχύτατα θέλοντας να φτάσω επειγόντως στο τέλος και στην αλήθεια.
Και φτάνοντας στο τέλος έμεινα έκπληκτη, δεν περίμενα την αποκάλυψη. Μια αποκάλυψη που εκτός των άλλων, ομολογώ με στεναχώρησε. Ήταν ρίσκο από τον Nesbo πιστεύω, αυτό που έκανε, και ίσως εν μέρει να πέτυχε.

“Ναι. Αλλά εδώ” είπε και σήκωσε το δάχτυλο στο μέτωπό του “εδώ πάνω ξέρεις ότι για να κάνεις τη δουλειά σου πρέπει να παραβιάσεις τους κανόνες. Επειδή πρέπει να προστατεύσεις αυτούς που προστατεύεις. Επειδή είναι η βάρδιά σου. Μια βάρδια μοναχική. Εμείς οι φύλακες δεν έχουμε κανέναν άλλο. Κανείς δεν πρόκειται ποτέ να μας ευχαριστήσεις. Οι περισσότεροι δεν ξέρουν καν ότι τους προστατεύουμε.”

Μετά από τόσα βιβλία έχω γίνει λίγο πιο απαιτητική, λίγο πιο “ψείρας” και με μεγαλύτερες προσδοκίες, οπότε στην προκειμένη περίπτωση έχω δύο ενστάσεις:
Πρώτον -η μικρότερη ένσταση- η χρήση της “αμνησίας”. Θεωρώ ότι ο συγγραφέας το χειρίστηκε σχετικά καλά και με κάποιο μέτρο αλλά έχω αρχίσει να βαριέμαι και να με κουράζει αυτό το μοτίβο όταν το χρησιμοποιούν σε αστυνομικά, ως εμπόδιο στις εκάστοτε έρευνες. Θα προτιμούσα να είχε χρησιμοποιούσε κάτι άλλο παρ’ ότι όπως είπα χρησιμοποιήθηκε σχετικά δικαιολογημένα και σωστά.
Η δεύτερη ένσταση είναι λίγο μεγαλύτερη και ταυτόχρονα με μια μεγαλύτερη αβεβαιότητα. Δεν είμαι σίγουρη αν βρήκα τα κίνητρα του δολοφόνου επαρκή. Ή μάλλον όχι. Αν τα κίνητρα ταίριαζαν με το πρόσωπο που αποδείχθηκε ότι ήταν ο δολοφόνος. Ή μπορεί και να ήταν και απλά εγώ να μην θέλω να το δεχτώ, γιατί όπως είπα με στεναχώρησε λίγο.

Εν τέλει μου άρεσε πολύ, πιο πολύ απ’ ότι η Δίψα (Νο11), πέρασα ωραία διαβάζοντας το και με έκανε να ανυπομονώ και να αναρωτιέμαι αν θα υπάρξει συνέχεια!


Το Μαχαίρι του Jo Nesbo κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και σε μετάφραση από τα νορβηγικά της Κρυσταλλής Γλυνιαδάκη.


Από το οπισθόφυλλο:

978-618-03-1684-1_2 (1)Η ΣΚΟΤΕΙΝΟΤΕΡΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ.
Ο Χάρι Χόλε βρίσκεται στο σηµείο µηδέν: Η Ράκελ τον έχει διώξει από το σπίτι, έχει ξανακυλήσει στο ποτό, ενώ δουλεύει µε τον βαθµό αστυφύλακα κάτι ασήµαντες υποθέσεις.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΑΒΕ ΣΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΟΥ ΤΟΝ ΚΑΤΑΔΙΩΚΕΙ.
Ο διαβόητος βιαστής και δολοφόνος Σβάιν Φίνε κυκλοφορεί πλέον ελεύθερος, αφού έχει εκτίσει την ποινή του, και είναι αποφασισµένος να συνεχίσει το εγκληµατικό του έργο και να πάρει εκδίκηση από τον αστυνοµικό που τον έκλεισε για τόσα χρόνια στη φυλακή.

ΕΝΑΣ ΤΥΠΟΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΧΟΛΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΥ.
Όταν ο Χάρι ξυπνά µε τα χέρια του βουτηγµένα στο αίµα και χωρίς καµιά ανάµνηση της προηγούµενης νύχτας, ξέρει πως τα πράγµατα µόνο προς το χειρότερο µπορούν να εξελιχθούν…


Για τον συγγραφέα:

jonesboΟ νορβηγός Jo Nesbo (1960) είναι ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς αστυνοµικής λογοτεχνίας στον κόσµο, το οποίο είναι µια κάποια παρηγοριά για τον ίδιο καθώς η πολλά υποσχόµενη καριέρα του ως ποδοσφαιριστή διακόπηκε ξαφνικά όταν έπαθε ρήξη χιαστών και στα δύο γόνατα στα δεκαοχτώ του. Αφού σπούδασε οικονοµικά, άρχισε να εργάζεται ως χρηµατιστής, ενώ τα βράδια έπαιζε µε το ροκ συγκρότηµά του, τους Di Derre. Όταν ένας εκδότης τού ζήτησε να γράψει τις εµπειρίες του από τις περιοδείες µε το συγκρότηµά του, ο Nesbo κατέληξε να γράφει το πρώτο αστυνοµικό µυθιστόρηµα της σειράς Χάρι Χόλε, τη Νυχτερίδα. Σήµερα τα βιβλία του (κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ) εκδίδονται σε 50 γλώσσες και έχουν πουλήσει περισσότερα από 40 εκατοµµύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσµο.

Για να διαβάσετε περισσότερα: www.jonesbo.com

Advertisements

2 comments

  1. Τέλειο ριβιού!Αν και μου άρεσε περισσότερο η Δίψα. Μη νομίζεις ένα σκαλοπάτι πιο πάνω 😛

    Liked by 2 people

    • Θένκιουυυυ!😄😘
      Σου άρεσε πιο πολύ η δίψα ε;; χμμμ εγώ το ανάποδο!😅 αν και δεν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς γιατί!😁

      Liked by 2 people

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s