Διαβάζουμε διηγήματα από Αργεντινή, Βουλγαρία και Ελλάδα

Ομολογώ ότι κάποτε δεν μου άρεσαν καθόλου οι συλλογές διηγημάτων. Τελευταίως όμως ό,τι έχω διαβάσει μου έχει αρέσει από αρκετά έως πολύ, συνεπώς μάλλον αρχίζω να τα συμπαθώ! Σε αυτό το άρθρο λοιπόν θα μιλήσω για τρεις συλλογές διηγημάτων που διάβασα τον τελευταίο καιρό και μου άρεσαν!


Ανατολικά της Δύσης του Miroslav Penkov

penkov-frontΗ πρώτη συλλογή είναι και η τελευταία που διάβασα και περιλαμβάνει οχτώ διηγήματα. Μου άρεσαν η γραφή, οι περιγραφές και όλως παραδόξως η ατμόσφαιρά και η αίσθηση που σου άφηναν, που θα μπορούσαν κάλλιστα να διαδραματίζονται και στη δική μας ελληνική επαρχία. Γραμμένα άλλες φορές με χιούμορ και κάποιες φορές συγκινητικά, είχαν όλα μέσα τους, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, τη Βουλγαρία. Φτώχεια, οικογενειακοί δεσμοί, υποσχέσεις, επιθυμίες, παρόν και παρελθόν, μια ανάγκη για φυγή από το τελευταίο και ταυτόχρονα μια ανάγκη για επιστροφή στην ασφάλεια αυτού. Ξεχωρίζω ιδιαιτέρως το ομώνυμο Ανατολικά της Δύσης, το Νυχτερινός Ορίζοντας και το Ντεβσιρμέ!
Κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αντίποδες σε μετάφραση Άκη Παπαντώνη. (από το οπισθόφυλλο)


Όσα χάσαμε στις φλόγες της Mariana Enríquez

11342Το Όσα χάσαμε στις φλόγες περιέχει δώδεκα διηγήματα, έρχεται από την Αργεντινή και αν είστε και από αυτούς που διαβάζουν βιβλία ανάλογα με τις εποχές τότε αυτό είναι ότι πρέπει για Οκτώβριο και το προσεχές Halloween. Μου άρεσαν και τα 12, δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο. Μου άρεσε που ήταν κάπως ατελείωτα και “ανοιχτά” και μου άρεσε πολύ η κριπιάρικη ατμόσφαιρά τους!! Σκοτεινές, ανατριχιαστικές, αλλόκοτες ιστορίες με ζωντανές περιγραφές που έμπλεκαν τρομαχτικά πετυχημένα τον ρεαλισμό με τον μαγικό ρεαλισμό. Από τις τρεις συλλογές, αυτή μου άρεσε περισσότερο!
Κυκλοφορεί στα ελληνικά (με πολύ ωραίο εξώφυλλο!) από τις εκδόσεις Πατάκη, σε μετάφραση της Χριστίνας Θεοδωροπούλου. (από το οπισθόφυλλο)


Απαρατήρητοι της Αγγελικής Σπανού

aparatiritoi-9789604356621-1000-1382748Τέλος, έχουμε κάτι εγχώριο. Το συγκεκριμένο βιβλίο μου τράβηξε αμέσως την προσοχή. Όταν ήμουν μικρή κάθε φορά που περνούσαμε με το αυτοκίνητο από διόδια πάντα αναρωτιόμουν αυτοί οι άνθρωποι που δουλεύουν εκεί, πόσο μακριά να μένουν άραγε; Πώς φτάνουν στη δουλειά τους; Ποτέ δεν σκέφτηκα αν βαριούνται ή τι κάνουν όταν δεν περνάνε αμάξια. Μόνο πώς βρέθηκαν εκεί, αφού δεν έβλεπα σπίτια τριγύρω!
Η συγκεκριμένη συλλογή δεν είναι ακριβώς όπως οι άλλες. Δεν είναι fiction διηγήματα αλλά ούτε και τελείως non-fiction, μάλλον κάτι στο ενδιάμεσο. Στον πρόλογο η συγγραφέας έλεγε “τους έβαλα να μιλούν με τον δικό μου τρόπο”.  Δέκα άνθρωποι με δουλειές που παρατηρούν, αλλά δεν παρατηρούμε, που θεωρούμε πολλές φορές δεδομένους, αφηγούνται λίγο από τη ζωή τους. Η αλήθεια είναι πως από τις τρεις συλλογές, αυτή μου άρεσε λιγότερο, αλλά παρ’ όλα αυτά ήταν επίσης καλό. Ήταν πολύ ωραία ιδέα, κάποιες από τις ιστορίες ήταν συγκινητικές και σε άγγιζαν αλλά κάποιες από αυτές ήταν λίγο παραπάνω μίζερες από ότι θα ήθελα και μερικές φορές ένιωθα ότι αυτό γινόταν επίτηδες. Πιο πολύ μου άρεσε η ιστορία της ταξιθέτριας (Φουαγέ), ίσως γιατί φάνηκε ότι της αρέσει πολύ η δουλειά της.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις. (από το οπισθόφυλλο)

One comment

  1. Καλησπέρα, αν θέλετε διαβάστε το άρθρο μας για την πολυβραβευμένη συγγραφέα και δασκάλα Φωτεινή Φραγκούλη. Αν σας αρέσει το site μας ακολουθήστε μας στο http://www.eatdessertfirstgreece.com ή στο instagram @eatdessertfirstgreece Θα σας ακολουθήσουμε και εμείς. 🙂Ευχαριστούμε και συγνώμη για το μεγάλο μηνυμα. 🙏

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s