Διαβάσαμε το “Η Προσευχή του Αηδονιού” του Τάχα Χουσεΐν

Η Προσευχή του Αηδονιού

του Τάχα Χουσεΐν

“Αλλα η φωνή σου, αγαπημένο μου πουλί, με αφυπνίζει ξαφνικά από αυτή τη βαθιά ησυχία. Τινάζομαι για μια στιγμή τρομαγμένη και τινάζεται κι εκείνος τρομαγμένος. Γρήγορα επανέρχεται η ηρεμία της σιωπής. Από τα μάτια μου κυλούν δυο καυτά δάκρυα, ενώ εκείνος, στηρίζοντας τα δυο του χέρια στο τραπέζι, λέει:
– Η προσευχή του αηδονιού! (…)

89435683_206402230441303_593135060887011328_n

Μια αφήγηση βαμμένη στην τρυφερότητα σαν ένα σκοτεινό βελούδο που βρέχει τα χείλη αφήνοντας μια βαθιά γεύση.
Ο Τάχα Χουσεΐν περιγράφει μια ιστορία έρωτα και εκδίκησης, με τρόπο ανορθόδοξο, αφού στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου παρακολουθούμε τον εσωτερικό μονόλογο μιας κοπέλας που δέχεται αδιαμαρτύρητα την αδικία και την κοινωνική ανισότητα στην Αίγυπτο του 1930.

Η έφηβη Άμνα αναγκάζεται να αφήσει την ήρεμη ζωή της και να ακολουθήσει τη μητέρα και την αδελφή της σε μια πορεία μέσα στην έρημο. Αιτία της φυγής είναι η μεγαλύτερη αδελφή της Άμνας, η Χανάντι, η οποία ‘ντροπιάστηκε΄σε μια κοινωνία, όπου οι άνδρες έχουν το ελεύθερο να δρουν επιπόλαια δίχως συνέπειες, ενώ οι γυναίκες να πληρώνουν το τίμημα με σκληρό τρόπο.

Μέσα από τα μάτια της Άμνα βιώνουμε την αδυναμία μιας γυναίκας από χαμηλή κοινωνική τάξη δίχως πικρία και θυμό, αλλά με μια αξιοθαύμαστη ήρεμη καταγραφή γεγονότων, στιγμών, και εσωτερικής ομορφιάς.

Το απρόσμενο είναι η ανατροπή στα τελευταία κεφάλαια, όπου ο συγγραφέας ξεδιπλώνει τα σκοτάδια της ανθρώπινης ψυχής, το μίσος να παλεύει με τον έρωτα, το λογικό με το παράλογο.

Με γραφή και τεχνική που προκαλούν θυμό, απορία και θαυμασμό, ανώτερα ίσως από διάφορα τεχνάσματα ανατροπής που συνήθως βλέπουμε, ο Τάχα Χουσεΐν δίνει στον αναγνώστη το έναυσμα να αποκρυπτογραφήσει δικά του ξεχασμένα συναισθήματα και να επιλέξει ο ίδιος πώς εντέλει θα επεξεργαστεί τα γεγονότα.

Πανέμορφη γραφή, λογοτεχνία, ένα κείμενο που ξεχειλίζει τρυφερότητα, ακόμα και στις σκοτεινές του στιγμές.

“Εκείνο το βαρύ και ατελείωτο βράδυ δεν έκλεισα μάτι, γιατί ούτε και η αδερφή μου μπόρεσε να κοιμηθεί, έτσι δεν χρειάστηκε να με ξυπνήσει το αγαπημένο πουλί με το μαγικό και επίμονο κελάηδημά του. Δεν άκουσα τη φωνή του, ούτε μια φορά εκείνη τη νύχτα, σαν να ήξερα πώς ήμουν ήδη ξενυχτισμένη και ταραγμένη, και δεν χρειαζόταν να με ξυπνήσει ούτε να με προειδοποιήσει για τίποτα. Έτσι μάλλον θα πέταξε κάπου μακριά (…)”

Ο Τάχα Χουσεΐν (1889-1973), τυφλός από τα δύο του χρόνια, καταγόμενος από ένα φτωχό χωριό της Αιγύπτου, σπούδασε στο Κάιρο και τη Σορβόνη, μετέφρασε Πλάτωνα στα αραβικά και ως υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση Νάσερ έκανε σημαντικές μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση, λ.χ. καθιέρωσε τη στοιχειώδη εκπαίδευση και για τα κορίτσια. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

Η Προσευχή του Αηδονιού

Τάχα Χουσεΐν

Εκδόσεις Gutenberg

Για το Lovart’s Corner

Κωνσταντίνα Κοράκη

Ακούω μουσική, διαβάζω, γράφω, σκέφτομαι και απορώ με όσα συμβαίνουν γύρω μας. Έχω γράψει δύο βιβλία, την “Ανταριασμένη” και τη “Σαφένια”. Καμιά φορά αρθρογραφώ, κιόλας, ή γράφω διηγήματα.

Ιστολόγιο

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s